Monday, January 21, 2019

කොට සායේ මහා ගැටළුව | Freedom and Sexual objectification



ප්‍රශ්න කරන්නා - ගැහැණු ළමයි කොටට අඳින එක, ඇඟ පේන්න අඳින එක වැරදියි කියලා අදහසක් තියෙනවද? කොටට අඳින එක වැරදි වෙන්නෙ කොහොමද?

ශ්‍රී කතන්දර - වැරදියි කියල කියනවට වඩා මගෙ අදහස හරියටම කියවෙන්නෙ 'ඒක අධෛර්‍යමත් කරන්න ඕන හැසිරීමක්' කියල කිව්වොත්. ඒකයි මගෙ මතය.

ප්‍රශ්න කරන්නා - එහෙම කියන්න හේතුව මොකක්ද?

ශ්‍රී කතන්දර - දැන් කාලයේ කාන්තාව කියන කෙනාව සෙක්ෂුවල් ඔබ්ජෙක්ට් එකක් බවට පත් කරල තියෙන්නෙ. ඒකට මම එකඟ නැහැ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - සෙක්ෂුවල් ඔබ්ජෙක්ට් එකක් කරනවා කියන්නේ මොකක්ද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඒ කියන්නෙ මනුස්සයෙක්ව මනුස්සයෙක් විදියට දකිනවා වෙනුවට ඒ මනුස්සයා 'ලිංගික ආශ්වාදය ලබා දෙන මෙවලමක්' විදියට සලකන එක. මනුස්සයෙක්ගේ වටිනාකම තීරණය කරන එකම සාධකය/ප්‍රධානතම සාධකයක් විදියට ඒ මනුස්සයාගේ ශරීරය සලකන එක. තවත් පැහැදිළි කලොත් ප්‍රතිවිරුද්ධ ලිංගිකයා තුල ඒ මනුස්සයා ඇති කරන ලිංගික ආශ්වාදයේ තරම මත මනුස්සයෙක්ගේ වැදගත්කම තීරණය කරන එක. ඔය වගේ අදහසක් තමා ඔය වචනයේ තියෙන්නෙ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ඉතින් ඒකෙයි කොටට අඳිනවා වගේ එකකයි තියෙන සම්බන්ධෙ මොකක්ද?

ශ්‍රී කතන්දර - තමාගේ වටිනාකම තීරණය කරන ප්‍රධානතම සාධකය විදියට තමා අන් අය මත ඇති කරන ලිංගික ආශ්වාදයේ තරම කියන එක සමාජීය සම්මතය වුනාම කාන්තාවන් ඒ සම්මතය තුල සාර්ථක වීම තුළින් වටිනාකමක් ඇති කරගන්න උත්සාහ කරනවා. ඒ අනුව තමා තමාව ලිංගික මෙවලමක් විදියට හඳුන්වා දෙන්න/ඉදිරිපත් කරන්න කාන්තාව පෙළඹෙන්නෙ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - කවුරුත් ගෑණුන්ට කියන්නෙ නෑනෙ තොපි කොටට ඇඳපියව් කියලා. ඒක ගෑණුන්ගේ තීරණයනෙ. උන්ගේ නිදහසනෙ.

ශ්‍රී කතන්දර - ඒ අයගේ නිදහස කියන එක එකෙන්ම පිළිගන්නවා. ඕනම කෙනෙක්ට කොටට බැයි නම් ඕනම විදියකට අඳින්න, තමාව හඳුන්වා දෙන්න අයිතියක් තියෙනවා. මෙතන කරන්නේ ඒ අයිතිය අභියෝගයට ලක් කිරීම වත්, ඒ හැසිරීම තහනම් කරන්න උත්සාහ කරන එකවත් නෙමේ. මම කරන්න උත්සාහ කරන්නේ ඒ හැසිරීම පදනම් වෙච්චි හේතු සහ ඒ හැසිරීමේ හොඳ නරක ගැන කතිකාවතක් ගොඩ නඟන්න උත්සාහ කිරීමක්.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ප්‍රශ්නෙ අන්තිම ටිකටනෙ උත්තර දුන්නෙ. මුල් ටිකට උත්තරේ කෝ? ඒ ටික මඟ ඇරියේ උත්තර නැති නිසාද?

ශ්‍රී කතන්දර - කාන්තාවන්ට කොටට අඳින්න කියල කවුරුත් කියන්නෙ නෑ කියන කතාවනෙ ඔය අහන්නෙ. මෙහෙමයි, ඕනම සමාජයක කාන්තාවගේ අනන්‍යතාවය සහ කාන්තාවගෙන් ඉටු විය යුතු භූමිකාව ගැන නිර්ණායක පනවනවා. මේක කාන්තාවට පමණක් නෙමෙයි පිරිමියාටත් අදාලයි. දැන් වෙලා තියෙන්නේ වෙළඳ දැන්වීම්, ප්‍රචාරක ආයතන, මාධ්‍යය, චිත්‍රපට සහ සංගීත කලාව වගේ ක්ෂේත්‍ර තුලින් ගැහැණියව අසීමිත ලෙස සෙක්ෂුවලි ඔබ්ජෙටිෆයි කරනවා. ඊට අමතරව කාන්තාවගේ 'අයිඩියල් බොඩි ඉමේජ්' එක කියල එකක් මවල පෙන්නනවා. තමාගේ බොඩි ඉමේජ් එක මේන්ටේන් කරන එකම රාජකාරිය කරගත්ත නිළියන් සහ නිරූපිකාවන් යොදාගෙනයි මේ සෙක්සි ලස්සන කෙල්ල කියන ස්ටෑන්ඩර්ඩ් එක හදන්නෙ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ඉතින්?

ශ්‍රී කතන්දර - ඉතින් නිළියෝ, නිරූපිකාවේ අයිඩල්ස් ලා වෙච්චි සමාජයක හැම කොල්ලෙක්ම හොයන්න පෙළඹෙනවා ඒ නිළියන්ට සමාන හරි ළඟින් යන හරි ෆිගර් එකක් තියෙන කෙල්ලක්. හැම කෙල්ලෙක්ම තමාගේ ස්ටෑන්ඩර්ඩ් එක ඒ අනුව හදාගෙන විරුද්ධ ලිංගිකයන් ඉදිරියේ වටිනාකමක් හදාගන්න ඒ අයිඩියල් බොඩි එක හිමි කරගන්න හදනවා.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ඉතින් එහෙමයි කියල කොටට අඳින්නේ මොකටද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඒක තමයි කියෙන්නෙ මේ. පියයුරු, කකුල්, කලවා, හමේ පාට වගේ ශරීරාංග සෙක්ෂුවලයිස් වෙලා තියෙන සමාජයක තමා ඒවා ඉලිප්පෙන/නිරාවරණය වන විදියට තියෙන එක මැජික් එකක් වෙන්නේ. උදාහරණයකට මීට දශක ගාණකට කලින් ලංකාවේ මිනිගවුම් අඳින එක සාමාන්‍යය දෙයක්. ඒකට කාටවත් පක්ෂ වෙන්නවත් විරුද්ධ වෙන්නවත් දෙයක් තිබුනේ නෑ. නමුත් පස්සෙ වෙච්චි මේ වෙනස එක්ක තමා ගෑණු කකුල් මැජික් වුනේ. ඒක හංගන්න ඕන දෙයක් වුනෙත්, ඒක පෙන්නලා ලකුණු දාගන්න දෙයක් වුනෙත් ඕවා සෙක්ෂුවලයිස් වුනයින් පස්සෙ. පස්ස හිරවෙන්න කලිසම් ඇඳගෙන තන් දෙක හිර වෙන්න බ්ලවුස් ඇඳගෙන.. ඇඟේ ඇඳුම් තිබ්බට ඇඳුම් නෑ වගේ පේන තරමට ශරීරයේ හැඩය පෙන්වන ඇඳුම් අඳින්න කාන්තාවන් පෙළඹිලා ඉන්නේ නිකන්ද?

ප්‍රශ්න කරන්නා - කෙනෙක්ට කියන්න පුළුවන් මම එහෙම අඳින්නේ මගේ කැමැත්ත නිසාය.. ඒක මගේ පුද්ගලික තීරණයක්ය.. ඒ නිදහස නැති කරන්න හදන බණ්ඩා තලෙයිබාන් කාරයෙක්ය කියල

ශ්‍රී කතන්දර - මම ඒ නිදහස නැති කරන්න හදනව නම් මම තලෙයිබාන් කාරයෙක් තමා. නමුත් මම කලිනුත් කිව්වනේ. මම නිදහසට අභියෝග කරන්නෙ නෑනෙ. මම කරන්නේ ආකල්ප ප්‍රශ්න කිරීමක් විතරයි.

ප්‍රශ්න කරන්නා - උඹ කියන්නේ ගෑණුන්ට කල්පනා කරල බලලා තමාට සුදුසු ඇඳුම තීරණය කරන්න දැනුමක් නෑ කියලද? එහෙම තීරණයක් ගන්න ගෑණුන්ට නිදහසක් නෑ කියලද?

ශ්‍රී කතන්දර - මට මේක කියන්න. කාන්තාවන් බුර්කා වලින් ඇඟ වසා ගෙන සිටිය යුතුය කියන අදහස නෝම් එක වෙච්ච සමාජයකට ගිහින් "ඕක ඔහොම නෙමේ. උඹල ඔහොම අඳින්න ඕන නැහැ. හැම පිරිමියෙක්ම උඹලව දූෂණය කරන්න බලාගෙන ඉන්නෙ නැහැ" කියල මම කිව්වොත් මම ඒ කියන එකෙන් ඒ කාන්තාවන්ගේ නිදහස නැතුව යනවද? බුර්කාව ඇඳගෙන හිටියෙ නැත්නම් පිරිමි තමාව දැක්ක ගමන් දූෂණය කරයි වගේ ආකල්පයක් සමාජ සම්මුතිය වෙලා තියෙන සමාජයක කැමැත්තෙන් බුර්කාව අඳින කාන්තාවකගේ ඒ 'බුර්කාව අඳින්න කියල ගන්න තීරණයේ නිදහස' ගැන ඔයා මොකද හිතන්නෙ?

ප්‍රශ්න කරන්නා - උඹ පිරිමියෙක්. උඹ ආස නෑ කියල ගෑණු කොටට අදින්නෙ නැතුව ඉන්න ඕනද? උඹට ඕන විදියටද ගෑණු ඇඳුම් අඳින්න ඕන?

ශ්‍රී කතන්දර - මෙතන කතාව මම ආස දේ නැති දේ නෙමේ. මම පිරිමියෙක්ද ගෑණියෙක්ද කියන එකත් නෙමේ. මගේ පොයින්ට් එකම ඕකම තමා. පිරිමින්ට ඕන විදියට උන්ගේ ආශ්වාදය ලබා දීලා ඒ තුළින් වැදගත්කමක් ලබා ගන්න ඇඳුම් අඳින්න ඕන නැතිය කියන එකම තමයි මම කියන්නේ. එහෙම කරන්න කැමති කෙනෙක් ඉන්නව නම් අවුලක් නෑ. ඒක එයාගේ නිදහස. මම කියන්නේ ඒ විදියේ චින්තනයක් මනුස්ස සංහතියේ ඉදිරියට සුභදායක නැහැ කියල.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ඒ ඇයි?

ශ්‍රී කතන්දර - එක අන්තයක් තියෙනවා ආගම සහ යල් පැනගිය සංස්කෘතික ආකල්ප මත පදනම් වෙලා ගැහැණියව ගෝනි අස්සේ හංගලා තියලා අවශ්ය වෙලාවට පාවිච්චියට අරගෙන ආයෙ හැංගිය යුතු ලිංගික බඩුවක් කියල කියන. තවත් අන්තයක් තියෙනවා ගැහැණිය කියන්නේ පිරිමියාගේ ලිංගික සන්තර්පනය පිණිසම ඉන්න, පිරිමියාගේ ලිංගික ආශාව ඉෂ්ඨ කිරීමටම ඉන්න ලිංගික බඩුවක්ය කියලා කියන. ඔය දෙපිරිසටම තියෙන්නේ ලිංගිකත්වය එක්ක ඔබ්සෙෂන් එකක්. මම කියන්නේ මේ අන්ත දෙකම අවුල්. මැද මාවත තමා සුභදායක කියලා. ලිංගිකත්වය කියන්නේ මනුස්ස ජීවිතයේ කොටසක් විතරයි. ඒක හංගලා තියන්න කුණුහරපයක්වත්, උත්කර්ෂයට නංවන්න තරම් මැජික් එකක්වත් නෙමේ. ඔය අන්ත දෙකම මම ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. කාන්තාවටත් මනුස්සයෙක් විදියටයි සලකන්න ඕන. (ලිංගික හෝ සංස්කෘතික) බඩුවක් විදියට නෙමේ...

ප්‍රශ්න කරන්නා - උන්ට හොඳ නම් උඹට පුකද වගේ ප්‍රශ්නයක් ඇහැව්වොත්.

ශ්‍රී කතන්දර - ප්‍රශ්නයක්ම නෑ. අපි හැමෝම කතා කරන්නේ යහපත් සමාජයක් උදෙසා අපේ අදහස් ගැන. උදාහරණයකට ඉස්ලාමීය අන්තවාදීන් හිතනවා යහපත් සමාජයක කාන්තාවන් ඉන්න ඕන ගෝනි පොරවගෙන කියලා. ඒක ඒ අයගේ අදහස. සිංහල බෞද්ධයෝ සමහරු හිතනවා කාන්න්තාව කියන්නේ 'අම්මා' කියන භූමිකාව රඟපාන්නම ඉපදුන පිරිසක්ය, ඒකට පිටුපාල යන අය වේසියෝය කියලා. ඒක ඒ අයගේ යහපත් සමාජය ගැන ආකල්පය. සමහරු කියනවා මනුස්ස සංහතියෙන් අඩක් වෙච්චි කාන්තාවන්ව ලිංගික මෙවලම් විදියට උත්කර්ෂවත් කරන එක කමක් නැතිය, ඒ තුළින් වඩා යහපත් සමාජයක් ගොඬනැගිය හැකිය කියල. ඒක ඒ අයගේ ආකල්පය. ඔහොම ගියොත් නවතින්නේ අර ඇමරිකාවේ Girls Gone Wild සීරීස් එකේ වෙච්චි දේ සමාජයට වෙලා තමා. ඒක තමා ඕකේ අන්තය.

ප්‍රශ්න කරන්නා - Girls Gone Wild? ඒ මොකක්ද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඒ ඇමරිකාවේ කරපු රියැලටි කතා මාලාවක්. එතන වෙන්නේ නව යොවුන් වයසේ තරුණ තරුණියන්ගේ සාද වලට ගිහින් කැමරා කණ්ඩායමක් එහි ඉන්න නව යොවුන් තරුණියන්ට (අවුරුදු 16-20 වගේ) කැමරාව ඉදිරියේ නිරුවත් වෙන්න, එකිනෙකා සමඟ ලිංගිකව හැසිරෙන්න ආරධනා කිරීමක්. බොහෝ තරුණියන් කැමරාව ඉද්රියේ නිරුවත් වෙන්නත්, ලිංගිකව හැසිරෙන්නත් කිසිම පැකිලීමක් දක්වන්නේ නෑ. ලිංගිකත්වය උත්කර්ෂවත් කරන සමාජයක් බොහෝ විට ඔතනින් නොනැවතී මොන අන්තයට යයිද කියන්න බෑ. මම එහෙම සමාජයක් නෙමේ මිනිස්සු විදියට ජීවත් වෙන්න හොඳම සමාජයක් විදියට දකින්නේ. කලිනුත් කිව්වා වගේ ලිංගිකත්වය කියන්නේ හංගන්න තරම් කුණුහරපයක්වත්, උත්කර්ෂවත් කරන්න තරම් මැජික් එකක් නෙමේ. ඔය දෙකම අන්තයන් දෙකක්.

ප්‍රශ්න කරන්නා - උඹයි තලෙයිබාන් කාරයෙක්ගෙයි, නැත්නම් උඹෙයි සිංහල බෞද්ධයෙක්ගෙයි වෙනසක් නෑනෙ

ශ්‍රී කතන්දර - මම කරන්නේ යහපත් සමාජයක් සඳහා යෝජනාවක්. මම යෝජනා කරන්නේ ශරීරයෙන් ලබා දෙන ලිංගික උද්දීපනයම කාන්තාවන් (හෝ පුරුෂයන්) මැනීමේ මූලික නිර්ණායකය කරගන්නවා වෙනුවට හැකියාවන්, පෞරෂය, ගතිගුණ මත මනුස්සයෙක්ට වටිනාකම් ලබා දෙන සමාජ ආකල්පයක්. මම එතනදි ඒක කරන්නේ යෝජනාවක් විදියට විතරයි. අන්තවාදීන් වගේ අපහාස කිරීම්, පාලනය කිරීම් වගේ දේවල් වලින් මම කාගේවත් නිදහසට කෙළවන්න යන්නේ නෑ. බාර ගැනීම ප්‍රතික්ශේප කිරීම ඔබට බාරයි.

ප්‍රශ්න කරන්නා - තව මොනව හරි කියන්න තියෙනවද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඔය ස්ටෑන්ඩර්ඩ් එක නිසා ඔය ස්ටෑන්ඩර්ඩ් එකට ඉන්න බැරි වෙන අය ඉච්ඡාභංගත්වයට ලක් වෙනවා, අධික ලෙස කෑම පාලනය කරන්න ගිහින් නැති ලෙඩ හදාගන්නවා. ආත්ම විශ්වාසය නැතුව යනවා... නිරෝගී ප්‍රසන්න සිත්ගන්නා සුළු මනුස්සයෙක් වෙන්න ෆ්ලැට් බඩක්වත්, ජෙනිෆර් ලෝපෙස් වගේ ඇඟක්වත් ඕන නැහැ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - එච්චරද?

ශ්‍රී කතන්දර - එච්චරයි කියල හිතනවා. දැන් ඇති.. ආ... මේ ගැන ටිකක් සීරියස් විදියට බ්ලොග් ලියපු කාලේ මමයි මාලන් සමරවික්‍රමයි එකතු වෙලා ලියපු බ්ලොග් පෝස්ට් එකක ලින්ක් එකක් පළවෙනි කමෙන්ට් එකේ ඇති. මේ ගැන වැඩිදුර දැනගන්න ඕන නම් ඒ ලින්ක් එක කියවන්න. විස්තරාත්මකව පැහැදිළි කරල ඇති.

ප්‍රශ්න කරන්නා - දැන් මම අහන ප්‍රශ්නත් ලියන්නේ බණ්ඩා වන ඔයාමනේ. ඔහොම තමාම ලියාගෙන තමාටම උත්තර දෙන්න ඕනම එකෙක්ට පුලුවන්නෙ..

ශ්‍රී කතන්දර - මම මේ ෆෝමැට් එකට පෝස්ට් එක ලිව්වේ මේ මාතෘකාව ගැන කතා කරද්දි බුකියෙ හිතවතුන් නඟපු ප්‍රශ්න වලට උත්තර දීමක් විදියට. ඔයා අහන ප්‍රශ්න මමම ලිව්වට, ඇත්තටම ඒවා මගෙ මතයට අභියෝග විදියට වෙනත් අය ගෙනාපු ප්‍රශ්නමයි.

ප්‍රශ්න කරන්නා - තව අපහැදිලි තැන් තියේ නම් විවේචනය කරන්න කමෙන්ට් තීරුව විවෘතද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඔව්.. හැමදාම වගේ :)
.
.
.
 --- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

Friday, January 18, 2019

පොන්නයා සහ වේසි | Being a Real Man and a Real Woman

පොදුවේ ගත්තම ලංකාවෙ පිරිමින්ගෙ හිතේ තියෙන ලොකුම බයක් තමා, තමන් 'පොන්නයෙක්' හෙවත් 'නපුංසකයෙක්' කියල හංවඩු ගැහේවිය කියන බය.

ලංකාවෙ ගෑණුන්ගෙ හිතේ තියෙන ලොකුම බයක් තමා, තමන් 'වේසියෙක්' හෝ 'බඩුවක්' කියල හංවඩු ගැහේවිය කියන බය.

ඔය ලේබල දෙකට ලංකාවෙ සංස්කෘතියෙන් හදන පිරිමියා සහ ගැහැණිය මාරාන්තික ලෙස බයයි (මේක ලංකාවට විතරක්ම අදාල කාරණයක්මත් නෙමේ).

මේ දෙපිරිසේම ජීවිත වල ගන්නා තීරණ, කරන ක්‍රියා බොහෝමයක් පදනම් වෙන ප්‍රධානම සාධකයක් තමයි, සමාජය විසින් දෙන ඔය ලේබල් දෙක හැකි තරම් මඟහැරීම කියන සාධකය.

'නෑ.. මම පොන්නයෙක් නෙමේ.. මම නියම පිරිමියෙක්'... 'නෑ මම වේසියෙක් නෙමේ, බඩුවක් නෙමේ'.......

ඔය වගේ හඬක් තමා බොහොමයක් මිනිස්සුන්ගෙ මනසෙ ක්‍රියා කරන්නෙ ඔය ලේබල වලට ආදේශ කරල තියෙන හැසිරීම් වලට සම්බන්ධ දේවල් කරල සමාජයෙ ඇහැ ඒ වෙත යොමු වෙද්දි.

ඔය බය, ඔය දෙපිරිසටම යම් තරමකට හරි පැත්තකින් තියාගන්න පුලුවන් වුනොත්, එදාට ඔය දෙපිරිසගේ ජීවිත දැන් තියෙනවාට වඩා සෑහෙන වෙනස් හැඩයක් ගනියි. දැන් ඒ මිනිස්සු ජීවිත වලට වඩා සෑහෙන හොඳ අතකට.
.
.
.
--- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

Wednesday, January 16, 2019

පොඩ්ඩක් අමාරුවෙන් ඉංග්‍රීසි | Language as a Weapon


සමහරු ඉංග්‍රීසි කතා කරනවා දැක්කාම පැහැදිලිවම ඕන කෙනෙක්ට පේනවා ඒ අයට ඉංග්‍රීසි කතාව ලේසියි සිංහල කතාවට වඩා කියන එක. ඒ අය බොහෝ විට පොඩි කාලයෙ ඉඳල පිටරටක ඉඳපු අය වෙන්න පුලුවන්. නැත්නම් කුඩා කාලයේ ඉඳලම ඉංග්‍රීසි කතා කරන පරිසරයක හැදිල වැඩිලා ඉංග්‍රීසියෙන්ම අධ්‍යාපනය ලබපු අය වෙන්න පුලුවන්.

නමුත් තව සමහරු ඉන්නවා ඒ අය ඉංග්‍රීසි කතා කරද්දි ග්‍රැමර් එහෙම හරි වුනාට, තේරෙන දෙයක් තමයි මේ අයගේ දෙවන භාෂාව තමා ඉංග්‍රීසි, පළවෙනි භාෂාව සිංහල, මේ කියන එකම සිංහලෙන් කිව්වා නම් ඔයිට වඩා ලේසියෙන් ඉක්මනට කියන්න තිබ්බා කියල.

ඒත් එහෙම වුනත්, දෙදෙනාම සිංහලයන් වුනත්, දෙන්නාම අර පොඩ්ඩක් අමාරු ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කරනවා. (ඒ අය ගැනයි මේ පෝස්ට් එකේ මම කතා කරන්නෙ)

මම ඊයෙත් ඕක දැක්කා ජයවර්ධනපුර ඉස්පිරිතාලෙදි. ඩොක්ටර්ස්ලා දෙන්නෙක් ලිෆ්ට් එක ඇතුලෙ කට්ටිය මීයට පිම්බා වගේ ඉද්දි 'ටිකක් අමාරු ඉංග්‍රීසියෙන්' කතා කරනවා. එක ඩොකෙක් අනිකාට වඩා පොඩ්ඩක් හිනා වෙවී, ඇඹරි ඇඹරි යටහත්පහත් බවක් පෙන්නුව නිසා හිතුනෙ එයා අනෙකාට වඩා ගොඩක් ජූනියර් හරි මොකක් හරි වෙන්න ඇති කියල. අනික මම දැක්කා මුලු ඉස්පිරිතාලෙ ඇතුලෙම සේවකයො, නර්ස්ලා, රෝගියො, රෝගීන් බලන්න ආපු අය හැමෝම ඩොක්ටර්ස්ලා ඉස්සරහ හෙණම බයෙන් ගෞරවයෙන් 'සර්' කිය කිය හැසිරෙන බව.

ඔය 'පොඩ්ඩක් අමාරු ඉංග්‍රීසි' කතා කරන එකත් වාහනයෙන්, නිවසෙ සයිස් එකෙන්, ඇති කරන බල්ලාගෙ වර්ගයෙන්, දරුවා ඉගෙනගන්න ඉස්කෝලෙන්, ටයි එකෙන්, ඇඳුමෙ කොලිටියෙන්, කතා කරද්දි කටහඬේ ටෝන් එකෙන්.. වගේ දේවලින් මේන්ටේන් කරන ස්ටේටස් එක පවත්වා ගැනීමේ තවත් එක අංගයක් කියලයි හිතෙන්නෙ..

කොටින්ම දැන් කාලයේ 'දැනුම' කියන දේ පාවිච්චි වෙන්නෙත් එය ලබා ගැනීම හරහා අත්පත් කරගත හැකි සමාජීය/සිවිල් බලය සහ ගෞරවය ලබා ගන්න. මම හිතන්නෙ නෑ ඉංජිනේරුවෙක් වෙන්න බලාගෙන, වෛද්‍යයවරයෙක් වෙන්න බලාගෙන හෝ යම් උපාධියක් ලබා ගන්න රෑ එළිවෙනකල් පාඩම් කරන සිසුන්ගෙන් බහුතරයක් ඒ 'දැනුම' ලබා ගන්න ආශාවෙන් පාඩම් කරනවාය කියල. ඒ අයගේ සිහිනය අර කිව්ව බලය පැතිරවීමේ ආශාව, ගෞරවය ලබා ගැනීමේ ආශාව, නැත්නම් තමාව පහත් කරනු ලැබූ බලය ඇත්තන් කෙරේ ඇති ඇරියස් එකක් වගේ හේතු..

ඉතින් ඉංග්‍රීසි 'දැනුමත්' ඔය බලය සහ ගෞරවය ලබා ගැනීමේම කොටසක්. ස්ටේටස් එකක් ලබාගෙන ඒක මේන්ටේන් කිරීමේ, සාමාන්‍යය යයි සම්මත පිරිසක් අතරේ විශේෂත්වයක් හදා ගැනීමේ ක්‍රමයක්.. සිංහලයො දෙන්නෙක් සිංහල භාෂාව ලේසිම ඔප්ෂන් එක විදියට තියෙද්දි අර කිව්ව 'ටිකක් අමාරු ඉංග්‍රීසියෙන්' කතා කරනවා නම්, ඒ සංවාදයේ අරමුණ අදහස් බෙදාගැනීමම විතරක් නෙමේ. ඉන් එහා ගිය දෙයකුත් එතන තියෙනවා.

ඊයේ දැක්ක දෙයක් බෙදා ගැනීම මඟින් වෛද්‍යය වෘතිය උදාහරණයකට අරන් කිව්වට මේක කොහෙටත් අදාල කතාවක්. කොටින්ම මම වැඩ කරපු කම්පැනියෙත් දිනපතාම අත්දැකපු දෙයක් මේක.. ඒ නිසා මීට පස්සෙ කවුරු හරි සිංහලයො දෙන්නෙක් 'පොඩ්ඩක් අමාරු ඉංග්‍රීසි' කතා කරනවා දැක්කාම, අනේ ඒ අය ඔබෙන් ඉල්ලන දේ දෙන්න කාරුණික වෙන්න. කුඩා කාලයෙ ඉඳල නොලැබුන දෙයක් තමයි ඔච්චර කට්ටක් කාලා 'තැනකට ඇවිත්' දැන් ඔබෙන් ඉල්ලන්නෙ. ඒක නොදී ඉන්න තරම් අකාරුණික වෙන්න එපා. පව්.
.
.
.
--- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

[මෙහිදී විවේචනය කොට ඇත්තේ ඉංග්‍රීසි භාෂාව අනෙක් අය පහත් කිරීමේ ආයුධයක් ලෙස භාවිතා කිරීම මිසක පුහුණු වීම උදෙසා ඉංග්‍රීසි කතා කිරීම නොවන බව කියවන ඔබට වැටහේ යයි සිතමි]

Monday, January 14, 2019

සිස්ටම් එකේ ඔබේ තැන කොතනද? | Which side are you in?

ප්‍රකාශය (1) :-

"අපට ජීවත් වීමට ඇත්තේ දූෂිත සමාජයකය. මේ සමාජ ක්‍රමය ගැන අප හට ඇත්තේ මහත් නොකැමැත්තකි. සමාජ ක්‍රමය දූෂිත බවත්, කුණු වී ගඳගහනා පසුගාමී අදහස් වලින් බහුල බවත් සියල්ලන් පිළිගන්නා කාරණයකි. මේ සමාජ ක්‍රමය වෙනස් වෙනවා නම් අප කැමතිය. මේ සමාජ ක්‍රමය රකිනා මිනිසුන් ජීවත් වන ක්‍රමය සහ ඔවුන්ගේ ආකල්ප වෙනස් වනවා නම් ඉතාම හොඳය. එසේ වන්නේ නම් අනාගත පරපුරේ ජීවිත වඩා යහපත් වනු ඇත"

ඉහත ඇත්තේ අපට හැමදාම අහන්න ලැබෙන හැමෝම එකඟ වන කතාවකි. ඒ මත පදනම්වය පහත අදහස් මා ඉදිරිපත් කොට ඇත්තේ..

"ඕනෑම සමාජ ක්‍රමයක් දූෂිත බවෙන් පිරුනු එකක් නම් ඒ සමාජ ක්‍රමය තුළ නෝම් එක වන්නේ දූෂණයයි. මහා පරිමානයේ ක්‍රියාකාරකම් වල සිට එදිනෙදා සාමාන්‍යය මිනිස් හැසිරීම් දක්වාද මේ දූෂණය (corruption) සාමාන්‍යයකරණය වී බූවල්ලෙකුගේ අඬු මෙන් මුළු මහත් මිනිස් පොදියේම මොළ ආක්‍රමණය කොට ඒ හරහා ඔවුන්ගේ හැසිරීම් පාලනය කරයි.

 එහෙත් මෙම සමාජයේම ජීවත් වන අතිමහත් බහුතරයක් දෙනාද ඉහත ප්‍රකාශය (1) කටපාඩමින් මෙන් හැම තැනකදීම දෙසා බානා අය වීම දක්නට ලැබෙන කාරණයකි.

 එසේ නම්, එක්කෝ මේ දූෂිත වූ ක්‍රමය පවත්වාගෙන යන මිනිසුන් සිටින්නේ පොළව යට හැංගිලා විය යුතුය. නැත්නම් මේ දූෂිත ක්‍රමය පවත්වාගෙන යන්නේ පිටසක්වල ජීවීන් පිරිසක් විය යුතුය. එසේත් නැත්නම්, අපට සිතිය හැකි එකම දෙය වන්නේ, උදේ හවා තමා ජීවත් වන්නේ දූෂිත ක්‍රමයකැයි කියා නාහෙන් අඬනා මිනිසුන්ම, මේ දූෂිත ක්‍රමයේ නියම රැකවල් දූත කම් කරනා පිරිස බවයි. සමාජයට බනිනා උන්ම තම ජීවිත වල තාවකාලික ලාභ, වාසි උදෙසා සිය සමාජයේ දූෂිත බව පවත්වාගෙන යන්නන් බවයි.

 සමාජ ක්‍රමය විවේචනය කරන්නන් සියල්ල එකවාගේම කුහකයන් (hypocrites) කියා මින් නොකියවේ. ඔබ අයත් වන්නේ කුමන කාණ්ඩයටද කියා ඔබටම දැනගැන්මට ක්‍රමයක් යෝජනා කරමි.

 ඕනෑම සමාජ ක්‍රමයක ( දූෂිත බවින් අඩු හෝ වැඩි), ඒ සමාජ ක්‍රමයේ සම්මත හැසිරීම්, ක්‍රියාකලාපයන්, ආකල්ප, චින්තනයෙන් පිට පනින මිනිසුන්ව, වෙනස් ආකාරයෙන් වැඩ කරනා මිනිසුන්ව කොන් කරයි. ප්‍රතික්ෂේප කරයි. ඔවුන්ගේ ජීවිත අවුල් වියවුල් කරයි. ඔවුන්ට ජීවත් වීම එපා කරයි. ඕනෑම ප්‍රධාන ප්‍රවාහයේ දෘෂ්ඨිවාදයක් සිය බලවත්කම පවත්වාගන්නේ එසේය. උදාහරණයකට,

ඔබ රුපියල් අනූනවයේ ඩේටා කාර්ඩ් එකක් ගෙන ඉතුරු රුපියල ඉල්ලා සිටි විට කඩ කාරයා ඔබව බෙල්ලෙන් අල්ලා කඩෙන් එළියට ඇදදමනු ඇත......
ඔබේ නෑදෑ නිවසේ බණට වඩිනා එළිපිට නරුමකම්-හොරකම් කරනා, දේශපාලකයන්ට කඩේ යන භික්ෂුව ඉදිරියේ වැඳ වැටීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ඔබව ඔබේ වැඩිහිටියන් විසින් අනවශ්‍යය ප්‍රශ්න ඇති කරනා වදකාරයෙක් ලෙස සලකනු ඇත.....
ඔබේ බිරිඳගේ පවුලේ අය සමඟ විනෝද ගමනක් යාමේදී තම නෑදෑ සහෝදරයා ඉක්මනින් ගමනාන්තයට යාමට සිතා මාර්ග නීති කඩ කරමින් රථය ධාවනය කිරීමට පිට පිට විරෝධත්වය දක්වන ඔබව ඒ පිරිස ඉදිරියේ විහිලුවට ලක් වනු ඇත.....
ඔබේ දරුවාව සුපිරි පාසලකට ඇතුලත් කිරීමට ඉතා පහසුවෙන් කොළඹ වෙසෙන තම අයියාගේ ලිපිනය තමාගේ ලිපිනය ලෙස දැමීම ප්‍රතික්ෂේප කොට තමාගේ නිවස අසල පහසුකම් අඩු පාසලට තම දරුවා ඇතුල් කිරීමට සිදු වීම ඔබේ බිරිඳ ඉදිරියේ ඔබ ගැන ඇති ගෞරවය නැත්තටම නැති වීමට හේතු වනු ඇත.......

කෙටියෙන් කියනවා නම්, දූෂිත ක්‍රමය විසින් ඒ තුළ දූෂිත නොවූවකු වීම නම් වරදට ඔබව දිගින් දිගටම වරදකරු කරනු ඇත. සරලවම කතන්දරය එයය.

මෙම සමාජ ක්‍රමය තුළ දිනපතාම ඔබට ලෝකය සමඟ යම් නොගැලපීමක් නොදැනේ නම්, ඔබට ඔබවම අනෙකුන් අය අතර පිටස්තරයකු සේ නොහැඟේ නම්.. අනෙක් අතට, සමාජ ක්‍රමය විසින් ඔබව කාර්‍යශූර වැඩ්ඩෙක් ලෙස හඳුන්වයි නම්, පසුගාමී අදහස් දරණ වැඩිහිටි පරපුරක පැසසුම් වලට ඔබ නිරතුරුවම ලක් වේ නම්, දූෂිත සමාජ ක්‍රමයේ ඔබ ජනප්‍රිය පැසසුම් ලබන ජයග්‍රාහී චරිතයක් නම්..

බොහෝ විට, වැඩි වශයෙන්ම ඉඩක් ඇත්තේ, ඔබත් මා මුලින් සඳහන් කල, සමාජ ක්‍රමය විවේචනය කරන ෆේස් බුක් පෝස්ට් වලට "රෙස්පෙක්ට්.. ඇත්ත කතාව" කියා කමෙන්ට් කරන ගමන් ඔබම විවේචනය කරනා දූෂිත, පසුගාමී සමාජ ක්‍රමය පවත්වාගෙන යාමට රුකුල් දෙන උන්ගෙන්ම එකෙකු වීමටයි.

මන්ද, දූෂිත සමාජ ක්‍රමයක ක්‍රම විරෝධියා කිසිදාකවත් 'සිරිමත් මගෙ සකි යහපත් ළමයෙකි' වන්නේ නැත. සම්මත ක්‍රමයට විරුද්ධව උඩුගං බලා පීනන්නන්ව සම්මත ක්‍රමය විසින් අපහාසයට ලක් කොට ප්‍රතික්ෂේප කරනවා විනා පැසසුමින් ඇගයුමින් පිළිගන්නේ නැත.
.
.
.
--- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

Friday, January 11, 2019

මිනිස් සංහතියේ අනාගතය | Future of Humanity

මිනිස් සංහතිය ස්වකැමැත්තෙන් වඳ වී යාමට ඇති සම්භාවිතාවය නොසලකා හැරිය හැකි තරම් කුඩාය. එය කිසිදා නොවන දෙයක් ලෙස සැලකීමේ වරදක් නැත.

සිය පැවැත්මේ අර්ථ ශුන්‍යය බව වටහා ගෙන කැමැත්තෙන් පොළෝ තලයෙන් පහ වී යන දිනයක් උදාවීමට පෙර ස්වභාවික විපතක් ආකාරයෙන් හෝ මිනිසා තමා වෙතම පටවා ගන්නා විනාශකාරී ක්‍රියාවක් හේතුකොටගෙන මිනිස් සංහතියේ අවසාන හුස්ම පොද මේ විශ්වයෙන් අනිවාර්‍යෙන් තුරන් වනු ඇත.

එසේම, එදිනට පසුද තව කුමන හෝ ජීවී විශේෂයක් ඉතුරු වේ නම්, ඒ ජීවී විශේෂයද නොකඩවා පරිනාමයට ලක්ව සචේතනික බවින් වැඩි ජීවීන් පිරිසක් බවට පරිවර්තනය වනු ඇත. සචේතනික බව මෙලොව පවතින තාක්, දුක් විඳීමද පවතිනු ඇත.

මිනිසා පොළවෙන් තුරන් වුවද ජීවයේ ගැටළුව නොවිසඳේ. මන්ද, ගැටළුව වන්නේ මිනිසා නොව, ගැටළුව වන්නේ සචේතනික බව වීම නිසාය. ගැටළුව වන්නේ මිනිස් ජීවිතයම නොව, සමස්ථයක් වශයෙන් සියලු ජීවයයි.
.
.
.
 - සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

ධනාත්මක චින්තනයෙන් ප්‍රවේශම් වන්න | Positive thinking and the System

ධනාත්මක චින්තනය කියන ඉලව්වෙන් කරන්නේ ඕනම මූසල මජර සමාජ ක්‍රමයක ජීවත් වෙන හිස් පැවැත්මක් ඇති රොබෝ කෙනෙක් වගේ මිනිහෙක්ව, තමාට උදේ පාන්දර ඔරලෝසුවේ Alarm එක වැදෙන සද්දෙ ඇහුන ගමන් "කමක් නෑ.. මම නැගිටලා වැඩට යනවා.. මගෙ වගකීම ඉෂ්ඨ කරනවා.. මොනවා වුනත් මගේ ටාර්ගට් එකට මම යනවා" කියන ආකල්පයෙන් මෙහෙයවනු ලබන එක.

මේ මෙහෙයවීම හොඳද නරකද, සුදුසුද නුසුදුසුද කියන එක ගැන විවිධ මතිමතාන්තර තියෙන්න පුලුවන්. නමුත් හිතල බලන්න..,

උදාහරණයකට ඔබ රස්සාව කරන තැන පොසිටිව් තින්කින්ග් කියල ප්‍රමෝට් කරන්නෙ මොන වගේ ආකල්පයක්ද?

රස්සාව කරන තැන බොසා මීටින් එකකදි හරි ට්‍රේනින්ග් එකකදි හරි කියන දේවල්, දෙන ටාස්ක් (චැලේන්ජ් වගේ ලස්සන වචන තියෙනවා ඕවට) ප්‍රශ්න නොකර බාර අරන්..

"බය නොවන්න බොසන්ඩි.. කරන සැටි මම පෙන්වන්නම්" කියන සේවකයා තමා පොසිටිව් තින්කින්ග් අනුගමනය කරන හොඳ එක්කෙනා. එයාගෙ ඔලුව තමා බොස් අතගාන්නෙ. එයාට තමා 'ප්‍රමෝෂන් එක' ලැබෙන බවට ඉඟි පල වෙන්නෙ.

ඒ එක්කම ඔය මීටිං වලදි හරි ට්‍රේනින්ග් වලදි හරි බොසාලා කියන අතේ පත්තුවෙන බොරු, අරින නයි, කියන තේරුමක් නැති කතා, අසාධාරණ 'ටාස්ක්' ගැන එහෙම කවුරු හරි සේවකයෙක් නැගිටලා ප්‍රශ්න කලොත්... අන්න එතකොට ඌ 'නෙගටිව් ඇටිටියුඩ්'. ඌ එතනින්ම කැපෙනවා අර අතිභයංකර 'නෙගටිව්' ලේබලයත් එක්කම.

ජොබ් ඉන්ටර්විව් එකකදි අහනවා "ඔයාට කවද ඉඳලද වැඩට එන්න පුලුවන්..?"

"හෙට ඉඳල වුනත් පුළුවනි.. මේ දැන් ඉඳල වුනත් වැඩ කරන්න පුළුවනි.."

"හ්ම්...දැට්ස් අ වෙරි ගුඩ් පොසිටිව් ආන්සර්.. වෙරි ගුඩ් වෙරි ගුඩ්.. අයි ලයික් යෝර් ඇටිටියුඩ්"

ඕකයි කතාව.

නමුත් බැරි වෙලා හරි හෙට බෑ, ලබන සතියෙ සඳුදා ඉඳල වගේ උත්තරයක් දුන්නොත්.. ඒක කලින් උත්තරයට සාපේක්ෂව නෙගටිව් පැත්තට බර උත්තරයක්. ඇයි? ඒකෙන් කියවෙනවා තමාට ජොබ් එකට අමතරව ජීවිතයක් තියෙන එකෙක් ය.. ජොබ් එකට ඕන වෙලාවටයි කොම්පැනියෙ බොස්ට ඕන වෙලාවටයි කියන කියන විදියට හරි ගානට නූලට ජීවිතයේ හැඩය වෙනස් කරගන්න බැරි එකෙක් ය කියල. ඉතින් හරිනෙ.. නෙගටිව්නෙ එතකොට.. වැඩේ හබක් !

පොසිටිව් තින්කින් එකෙන් කරන්නේ ඇත්තටම බැලුවම, තමාගේ ජීවිතයේ තත්වය කොච්චර චාටර් කුජීත තත්වයක තිබ්බත්, ඒ තත්වය දිහා පොඩ්ඩක් නැවතිලා ඇස් ඇරලා බලලා තමා ඉන්න තැන ප්‍රශ්න කරල තේරුම් ගන්න බලනවා වෙනුවට "කමක් නෑ මම දුවමි.. ඔහෙ කමක් නෑ බං මම ආයෙම දුවමි" කියන ප්‍රෝග්‍රෑමින්ග් එකට.

දුවන්නෙ මොක පස්සෙද?

විභාගයක් පස්සෙ.. උපාධියක් පස්සෙ.. කාර් එකක් පස්සෙ..වෙඩින් එකක් පස්සෙ..ගෙයක් පස්සෙ.. ලෝන් එකක් පස්සෙ.. පිට රට සවාරියක් පස්සෙ.. සරලවම එක වචනයෙන් කියනවා නම් පරිබෝජනය කිරීමක් පස්සෙ...

ඔහොම රූකඩ ටිකක් අල්ලන් සිය කැමැත්තෙන්ම මෙහෙයවනු ලබන්න කරන ප්‍රෝග්‍රෑමින්ග් එකකට කියන ලස්සන නම තමා "ධනාත්මක චින්තනය!"

මිනිස්සු කොච්චර නම් ධනාත්මක චින්තනයෙන් අන්ධ වෙලාද කියනවා නම් මෙච්චර කටුක, කර්කශ, අර්ථශුන්‍යය, සෘණාත්මක පැවැත්මක සැබෑ ස්වරූපය හයිබ්‍රිඩ් කාර් එකකින්, සිංගප්පූරු බැංකොක් සවාරියකින්, ජනවාරි 1 උපන්දින නත්තල් උත්සවයකින් වැහිලා නොපෙනිලා යන තත්වයකටම තමන්ව පත් කරගෙන.

ධනාත්මක චින්තනය කොයි තරම් නම් හොඳ දෙයක්ද කියල මිනිස්සුන්ගෙ ඔලු වලට කවලද කියනවා නම්, සෘණාත්මක චින්තනය (pessimism) කොච්චර නරකද කියල මිනිස්සුන්ගේ ඔලුවලට කවලද කියනවා නම්.. පැවැත්මට සෘණාත්මක වටිනාකමක් දීලා පැවැත්ම නැවැත්වීමට යෝජනා කරන සිද්ධාර්ථ ගෞතමත් ධනාත්මක චින්තකයෙක් කරන්න හදන තත්වෙටම මිනිස්සු තමාව පත් කරගෙන.

ඇයි.. සෘණාත්මක චින්තනය නරකයි..ධනාත්මක චින්තනය තමා හොඳ.. ඒ අස්සෙ සිද්ධාර්ථටත් ඒ 'හොඳ එක' ම අදාල කරවන්න එපෑ. නැත්නම් හරි නෑනෙ. ගැලපෙන්නෑනෙ. අවුල්නෙ. ඉතින් මෑන්වත් ධනාත්මක චින්තකයෙක් කරල බුද්ධ දර්ශනයත් ධනාත්මක දර්ශනයක් ය කියලා කියාගෙන තමාවම රවට්ටගන්නවා.

ඒත් ඇත්තටම ධනාත්මක චින්තනය කියන්නෙ මොකක්ද?

ඔලුවෙ කැක්කුමයි උණයි තියෙද්දි පැනඩෝල් එකක් ගහලා ඔලුව පැලි පැලි හරි ප්‍රමෝෂන් එක මතක් කරගෙන වැඩට යන එක. මම කොහොම හරි පුක ඉරාගෙන වැඩ කරල ගෙවනවා කියල 'ඔව්, මට පුළුවන්' කියල හිතල ලීස් කරල තමාට අල්ලන්න ඕන සමාජ මට්ටම ප්‍රදර්ශනය කෙරෙන වාහනය ගන්න එක. කොටින්ම අද තාත්තා මලත් ඒක අමතක කරල හෙට විභාගෙට යන එක...

නැතුව නාකියෙක්, ලෙඩෙක්, මළකඳක් දැක්ක පළියට තමාට අයිතිවෙන්න තිබ්බ රජකමකුයි, මාලිගා තුනකුයි, සැප සම්පතුයි, රටේ (හරි ප්‍රදේශයේ හරි) ජනතාව ගැන වගකීමයි අත් ඇරලා දාලා කැලේ පනින එක නෙමේ..

මට නම් කියන්න තියෙන්නෙ ඔය ධනාත්මක චින්තනය කියන්නෙ ලණුවක්. තමාගෙ වටේ ජීවිත සහ තමාගෙ පවා ජීවිතයේ අභාග්‍ය සම්පන්න හැඩයට ඇස් වහල නොනිමි රේස් එකක් දුවන්න මොළයට විදින මානසික ඩ්‍රග් එකක්.

ඒ නිසා ඔය ධනාත්මක චින්තනය කියන හැමෝම රස කර කර කන ලණුව ගැන දෙපාරක් හිතන්න.

දුවන එකට වඩා සැනසිල්ලක් දැනෙයි පොඩ්ඩක් නැවතිලා තමන් වෙනුවෙන් සහ තමාගෙ ප්‍රියයන් වෙනුවෙන් සැලකිය යුතු කාලයක් ශ්‍රමයක් වෙන් කරන එකෙන්.

ඒගොල්ලො ගේම් එකත් නිර්මාණය කරල, ඒකෙ රූල්ස් තීරණය කරල, මිනිස්සුන්ව පිස්සො වගේ ඒ ගේම් එක ප්ලේ කරන්න ප්‍රෝග්‍රෑම් කරල. ඒත් හිතල බලන්න, ගේම් එක ඒගොල්ලොන්ට ඕන විදියටම ප්ලේ කරන්න ඕනමයි කියල නම් රූල් එකක් නෑ. ඒ ඔප්ෂන් එක ඔබටයි මටයි තියෙනවා කියන එක විතරක් මතක තියාගන්න.
.
.
.
- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

ප/ලි - ධනාත්මක චින්තනය යනු ඕක නෙමේ මේකය, මේක නෙමේ අරකය කියල අර්ථ දැක්වීම් රාශියක් තිබෙන්නට පුලුවන්. නමුත් මේ සටහනින් මම කතා කලේ අද ලෝකයේ බහුලවම භාවිතා වන ධනාත්මක චින්තනයේ අර්ථ දැක්වීම ගැන.

Thursday, January 3, 2019

ෆැෂන් එකට ශොපින් යමු | Is Man all about Consuming?



 
 
ප්රශ්නය - මට කල්පනා වෙනවා ඔබ කිව්ව යමක්.. මේ ගැන ඔබ ලියලත් තියෙනවා.. ප්රජාතන්ත්රවාදය ගැන අප කතා කරමින් ඉන්න කාරණයට සම්බන්ධ දෙයක්.. ඔබ සඳහන් කරල තියෙනවා මෙහෙම... තරුණ ගැහැණු ළමයින් තමන්ට විවේක වේලාවක් හම්බෙන සෙනසුරාදා හවස වගේ වෙලාවල් වල ෂොපින් මෝල් වල ඇවිදින්න කැමතියි පුස්තකාලයක් වගේ තැනකට යනවට වඩා කියල.. මම හිතනවා මේ කාරණය සිත්ගන්නාසුළු දෙයක් කියල. මොකද බොහෝමයක් මිනිස්සු.. මමත් ඇතුළුව.. අපේ හදවතේ ගැඹුරුම තැනින් කල්පනා කරල බැලුවම.. "අපිට ඇත්තටම ඕන"... බඩු භාණ්ඩ වලින් සපිරුනු සැපවත් බවක් අපට ලබා ගන්නය කියලයි මට හිතෙන්නෙ.. අනිත් හැමදෙයකටම වඩා අපිට ඇත්තටම ඕන ඒ දෙය කියන එකයි මගෙ අදහස... ඇත්ත..අපිට පුලුවන් ආයාසයක් දරල, බලෙන් වගේ පුස්තකාලයට යන්න.. අපට පුලුවන් ආයාසයක් දරල බලෙන් වගේ ඡන්දය පාවිච්චි කරන්න... අපට පුලුවන් බලෙන් වගේ වැඩට යන්න.. එහෙම නැත්නම් අසනීපයෙන් ඉන්න යාලුවෙක් බලන්න යන්න.. එහෙම නැත්නම් කරදරයක වැටිල ඉන්න කෙනෙක්ට සැනසිලිදායක වචනයක් කියන්න.. ඒ මොනවා කලත් අපිට ඇත්තටම ඕන....... ඉතාම ලොකු හොඳ සැපපහසු සෝෆාවක ඉඳගෙන, ලොකු ටෙලිවිෂන් සෙට් එකකින් ලස්සන වින්දනාත්මක වැඩසටහනක් බලන අතරේ... සමහර විට කවුරු හරි අපේ අතටම රසවත් සිසිල් බීම එකක් ගෙනත් දෙනවා නම්... මේකට නෙමේද මිනිස්සු කැමති? හැමෝම මෙහෙම නෙමෙයිද? හැමෝටම ඕන මේක නෙමෙයිද?... අපි ආත්මාර්ථකාමී... ඇත්තම කියනවා නම් බඩුභාණ්ඩ හරහා සැපපහසුව බලාපොරොත්තු වෙන.. ඒක තමා මනුස්ස ස්වභාවය.. අපේ දේශපාලන මතිමතාන්තර පවා හැදෙන්න ඔය කියන අවශ්යතාවය මත.. අපේ නියම ස්වභාවය ඒකයි.. මොකද ඔබ ඒ අදහස ගැන හිතන්නෙ? ඔබ එකඟ වෙනවද ඒකත් එක්ක?

***

පිළිතුර -

"..පොඩ්ඩක්වත් නැහැ. ඒ වගේම මම හිතනවා ඒක එහෙම නෙමේය කියල නිගමනය කරන්න සාක්ෂි සෑහෙන තියෙනව කියල...මෙහෙමයි, වසර සියගානකටත් වඩා වැඩි කාලයක් මුළුල්ලේ මහත් පරිශ්රමයක් දරමින් ප්රයත්නයක් දියත් වෙලා තියෙනවා.. ඇත්තටම මිනිස්සු එහෙමයි, ඇත්තටම මිනිස්සුන්ට ඕන එහෙම ජීවිතයක්ය කියන එක මිනිස්සුන්ටම ඒත්තු ගන්වන්න..

ඒකට කියන්නේ 'ඇඩ්වර්ටයිසින්' කර්මාන්තය කියල.. ඒක අති දැවැන්ත කර්මාන්තයක්.. ඒ කර්මාන්තය කැපවෙලා ඉන්නේ, රහසේ නෙමේ එළිපිටම.. මිනිස්සුන්ව යොමු කරන්න බාහිරට පෙන්වන දේවල් වලට.. උදාහරණ විදියට විලාසිතාවක් විදියට පරිබෝජනය කරන්න.. ජීවිතයේ අනෙක් හැම වැදගත් අංශයකින්ම ඉවතට යොමු කරලා පරිබෝජනය වෙතම මිනිස්සු යොමු කරවන්න..

මේක සරල කාරණයක් නෙමෙයි.. මේ වැඩේ කෙරෙන්නේ ඉතා විශාල අධ්යයනය කිරීම්, පරිශ්රමයක් දැරීම් වල ප්රතිපලයක් විදියට... උදාහරණයක් කියනවා නම්.. මීට අවුරුදු විස්සකට තිහකට කලින් ඇඩ්වර්ටයිසින් කර්මාන්තය තේරුම් ගත්තා ඔවුන්ට ළඟා වෙන්න බැරි කොටසක් ජනතාව අතර ඉන්න බව.. ඒ මොකද ඒ පිරිස අතේ මුදල් නැති නිසා.. ඒ තමා කුඩා දරුවන්..පස්සෙ ඔවුන් හොයාගත්තා මේ ප්රශ්නය විසඳගන්න ක්රමයක්.. ළමයින්ට සල්ලි නැති බව ඇත්ත.. ඒ වුනාට දෙමව්පියන්ට සල්ලි තියෙනවා.. ඉතින් අපි කරන්න ඕන පොඩි ළමයින් ඉලක්ක කරලා කුඩා ළමයින් සඳහා ළමා වැඩසටහන් නිර්මාණය කරන එක.. ඒ හරහා ළමයින්ගෙ වද කිරිල්ලෙන්.. (සභාවේ සිනා).. මේක විහිලුවක් නෙමෙයි, වචනයේ අර්ථයෙන්ම සිද්ධ වුන දෙයක්.. මේ ඇවිටිලි කිරීම කියන හැසිරීම (nagging) නිර්මාණය කරන්නම ප්රොපගැන්ඩා දියත් වුනා.. ඕන නම් බලන්න වර්තමානයේ ශාස්ත්රීක මනෝවිද්යාත්මක අංශ වලින් විවිධ පරීක්ෂණ පවා කරනවා එක් එක් විදියේ ඇවිටිලි වර්ග සහ ඒ හැසිරීම් වලට පොළඹවන්නේ කොහොමද කියන කාරණා ගැන..ඔබ බැලුවොත් කුඩා දරුවන් ඉලක්ක කරගෙන නිර්මාණය කරන වැඩසටහන් දිහා.. මම මේක දැකල තියෙනවා මගේ මුණුබුරන්, මිනිබිරියන් හරහා.. ඒ ළමයින්ව පොළඹනවා ඒ වැඩසටහන් සහ ඒ අතර යන වෙළඳ දැන්වීම් හරහා එක් එක් දේවල් දෙමව්පියන්ගෙන් ඉල්ලන්න.. ඇවිටිලි කරන්න... ඊට පස්සෙ දෙමව්පියො ඒක අරන් දෙනවා, දරුවා විනාඩි කීපයකට පස්සෙ ඒක විසි කරල දානවා..

ඒ වගේම අපෙත්.. අපේ ජීවිත වලත් හැම අංශයක්ම වෙන් වෙලා තියෙන්නෙ මේකට.. මමයි මගෙ බිරිඳයි මිතුරන් පිරිසක් එක්ක ගියා සති කීපයකට කලින් බේස්බෝල් තරඟයක් බලන්න.. මම දැක්කා මුළු ක්රීඩාංගනය පුරාම හැම අඟලක් නෑරම වැහිලා තිබුනා නොයෙකුත් ආකාරයේ වෙළඳ දැන්වීම් වලින්.. මට මතක් වුනා මම මුලින්ම බලන්න ගිය බේස්බෝල් තරඟය.. ඒ 1930දි විතර.. කිසිම වෙළඳ දැන්වීමක් තිබ්බෙ නෑ... දැන් හැම අඟලකම වෙලඳ දැන්වීම්.. හැම ටැක්සියකම..හැම තැනකම වෙළඳ දැන්වීම්... ඔබේ ජීවිතයේ හැම මිනිත්තුවක්ම ගිලිලා යටවෙලා තියෙන්නේ ඔබව, ඔබ කලින් කිව්ව විදියේ මනුස්සයෙක් බවට පත් කිරීමේ උත්සාහයකින්.. ඒකද මනුස්ස ස්වභාවය..???

මම හිතන්නෙ නෑ ඒක එහෙමය කියල.. ඉතාම සිත්ගන්නාසුළු අධ්යයනයක් කරල තියෙනවා 19වන ශතවර්ශය අග බ්රිතාන්යයේ වැඩකරන ජනතාවගේ 'කියවීමේ පුරුදු' ගැන.. ඒ වෙද්දි සාමාන්යය ජනතාව රදළයන්ට වඩා දැනුමින් හෙබි මිනිස්සු බවයි හෙළි වෙලා තියෙන්නෙ.. කම්මල්කරුවන් පවා තමාට මුදල් තිබේ නම් කුඩා ළමුන්ට ඔවුන් වැඩකරන අතරතුර ඔවුන්ට ඇසෙන සේ කියවීමට මුදල් ගෙවා තිබෙනවා.. 1930ගණන් වල.. මගේ පවුල නෑදෑයන් වැඩිහරියක් සංක්රමණිකයන් වුනත් ඔවුන් සතුව හොඳ දැනුමක් තිබුනා... ඔවුන් පාසැල් ගියේ සමහර විට හතර පහ පන්ති වලට විතරක් වුනාට ඔවුන් කියවීමේ නිරත වුනා, ඔවුන් ප්රසංග වලට ගියා, ක්ෂේක්පියර්ගේ නාට්යය බලන්න ගියා, ඔවුන් එවැනි දේ ගැන සාකච්ඡා කලා.. ඔවුන් දේශපාලනය ගැන උනන්දුවක් දැක්වුවා....

මම හිතන්නේ මේ දේවල් මිනිස්සුගේ මොළ වලින් එළියට ඇදලා දාන්න අති විශාල පරිශ්රමයක් දරන්න සිද්ධ වෙන්න ඇති.... මම හිතන්නෙ මිනිස්සුන්ගේ ස්වභාවය තමා ස්වාධීන වෙන්න තියෙන උවමනාව, නිර්මාණශීලී වෙන්න තියෙන උවමනාව.... සමහර විට ඔබ ඔබේ සතිඅන්තයේ ඔබේ ගරාජයේ සිට කාර් එක හදමින් කාලය ගත කරයි දවසම ටෙලිවිෂන් එක ඉස්සරහ ඉඳගෙන ඒක දිහා බලාගෙන ඉන්නවට වඩා... ඒකයි සාමාන්යය මිනිස් ස්වභාවය විදියට මම දකින්නෙ.. යම් අර්ථයකින් යුත්, වටිනාකමකින් යුත් දෙයක්.... සමහර විට නරක, අමාරු රස්සාවක් වුනත්.. ගල් අඟුරු ආකරයක වැඩ කරනවා වගේ... මොකද මිනිස්සුන්ට අවශ්යයයි තමන් තුළ ගෞරවාන්විත බවක්, වටිනාබවක්, වැදගත් බවක්.... සමාජයට වටිනා යමක් කරනවා වැනි හැඟීමක්... ඒකයි අපේ ස්වභාවය.. ඒකයි මම හිතන්නේ.. ලොකු.. අතිවිශාල ප්රයත්න වල ප්රතිපල විදියටයි... මේ දේවල් මිනිස්සුන්ගේ මොළ වලින් එළියට ඇදලා දාලා.. මේ චින්තනයන් වෙනස් කරලා දාලා තියෙන්නේ.... තමන්ට ඇත්තටම ඕනේ බඩු භාණ්ඩ ගොඩගසා ගන්නය කියල හිතන විදියට...ඔබ පොතක් පතක් කියවා තමන්ගේ දැනුම, වටිනාකම වැඩිකරගනු වෙනුවට ෂොපින් යා යුතුය කියන හැඟීම දෙන්නෙ..."

***

ප්රශ්නය - ඒ කියෙන්නෙ මේ විදියට... බහුතරයක් මිනිස්සුන්ව තමන්ගේ සැබෑ ස්වභාවික ස්වරූපයට වඩා කුඩා හැඩයකට සිර කරලද තියෙන්නෙ?

***

පිළිතුර -

"...කාර්මික විප්ලවයේ මුල් අවදියේ වැඩ කරන සාමාන්යය ජනතාවගේ පුවත්පත් සැලකිල්ලට ගත්තොත්.... ඇමරිකාවෙ ගත්තොත්.. බොහෝමයක් ලියවුනේ සාමාන්යය තරුණියන් අතින්... ගොවිපළවල් වල රැකියා කරපු... ඔවුන් ඔවුන්ගේම පුවත්පත් පවත්වාගෙන ගියා.... ඒවායේ අන්තර්ගතය ඉතාම සිත්ගන්නා සුළුයි.. ඔවුන්ට අවශ්යය වෙලා තිබුනේ ගෞරවනීය, උදාර ජීවිතයක්.... ඔවුන් කර්මාන්ත වල ව්යුහයට කැමති වුනේ නෑ... මොකද එය විසින් ඔවුන් සතුව ස්වාධීන මිනිසුන් ලෙස තිබුනු අයිතිවාසකම් එවිසින් විනාශ කරමින් තිබුන නිසා... තමාගේ ස්වරූපය විනාශ කරගෙන ධනය ගොඩගැසීමේ ක්රමය ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කලා..ඒ කියන්නේ ඔබ කලින් කියූ ආකාරයේ මිනිසුන් වීමයි ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කලේ.. ඔවුන් පඩියට වැඩකිරීම සහ වහල්භාවය අතර වෙනසක් දැක්කේ නැහැ.. දෙකම සමානයි කියායි ඔවුන් කීවේ.... එය රිපබ්ලිකන් පක්ෂයේ සටන් පාඨයක් විදියටත් පැවතුනා... වචනයේ අර්ථයෙන්ම... ඔබ පඩියකට වැඩ කරන මනුස්සයෙක් නම් ඔබ ඔබවම විකිණීමකට ලක් කරනවා.. ඔබ විසින් නිර්මාණය කරන ලද යමක් විකුණනවා නම් ඔබ ඔබව විකුණාගන්නේ නෑ.. නමුත් ඔබ ඔබගේ ශ්රමය විකුණනවා නම්, ඔබ විකුණන්නේ ඔබවමයි.... එවිට ඔබ ඔබගේ ගෞරවය සහ ස්වාධීනත්වය නැති කරගන්නවා... එය ඔබගේ මානුෂිය බවට කෙරෙන අභියෝගයක්... මේකයි ඒ යුගයේ මිනිස්සු දරපු අදහස...

අපි තේරුම් ගන්න ඕන මනුස්ස ස්වභාවය, මනුස්සයාගේ කැමැත්ත අකමැත්ත කියන කාරණා ගැන කතාකරද්දි.. ඒවා කාලයක් තිස්සේ විශාල පරිශ්රමයන් දැරීම තුළින් පාලනයට ලක් කරමින්, වෙනස් කිරීම් වලට ලක් කරමින් තිබෙන දේවල් බව... ටෙලිවිෂන් කර්මාන්තය ගන්න.. එතන තියෙනවා content and fill කියල සංකල්පයක්... වැඩසටහනක් ගත්තොත් content එක තමා වෙළඳ දැන්වීම් ටික.... fill කියන එක තමා ඔබ බලන වැඩ සටහන... ඒ ටික තියෙන්නේ වෙළඳ දැන්වීම් නරඹන අතර තුර මිනිස්සුන්ව සීට් එකේ ඉන්දලා තියන්න.... ඔබ ටෙලිවිෂනය බලන් හිටියොත් තේරෙයි නිර්මාණශීලී බව, මුදල් යෙදවීම ඇත්තටම වැඩි හරියක් යන්නේ වෙළඳ දැන්වීම් වලට බව, වැඩසටහනට නෙමේ.. පුවත්පත් ගත්තත් වෙනසක් නැහැ.. මිලියන සිය ගණනින් වසරකට වැය කෙරෙන වැඩක් මේක..

ආර්ථික විද්යාවේ මූලිකම සංකල්පයක් වන.. වෙළඳ පොළ ආර්ථිකය පදනම් විය යුත්තේ දැන උගත් පාරිබෝගිකයන් විසින් ගන්නා තාර්කික තීරණ මත කියල (informed consumers making rational choices)... අපිට උගන්වන්නේ එහෙමයි... නමුත් ටීවී එක දාලා බලන්න... වෙළඳ දැන්වීමක අන්තර්ගතය සලකලා බලන්න... ඒ අය උත්සාහ කරන්නේ තාර්කික තීරණ ගන්නා දැනුවත් පාරිබෝගිකයෙක් නිර්මාණය කරන්නද?... වෙළඳපළ ආර්ථිකයක් නම් තියෙන්නේ.. අපට දකින්න පුලුවන් වෙන්න ඕන.... හිතමු ෆෝඩ් මෝටර් කම්පැනිය කියල.... ඒක ෆෝර්ඩ් කම්පැනියෙන් කරන නිවේදනයක් වෙන්න ඕන.... මෙන්න අපේ අලුත්ම වාහනයේ ලක්ෂණ, මෙන්න උපාංග, මෙන්න පාවිච්චි කරපු අය ඒ ගැන දැක්වූ අදහස්... ඒකෙන් නිර්මාණය කෙරෙන්නේ තාර්කික තීරණ ගන්න බුද්ධිමත් දැනුවත් පාරිබෝගිකයෙක්.. නමුත් අපිට දකින්න තියෙන්නෙ එහෙම දෙයක්ද..?........ අති විශාල පරිශ්රමයක් යොදමින්... දැනුමකින් තොර, අතාර්කික පාරිබෝගිකයෙක් නිර්මාණය කරන්න... මිනිස්සුන්ව වෙනස් කරන්න.. තමන්ට ඇත්තටම ඕනේ සෝෆා එකක් උඩ ඉඳගෙන දවසම ලොකු ටීවී එකක් දිහා බලාගෙන ඉන්න එකය කියල හිතන තත්වයට පත් කරන්න...

නමුත් මනුෂ්යයන් වශයෙන්.. ඇත්තටම ඔවුන්ට ඕනේ ඒකය කියලද ඔබ හිතන්නේ....?"

****

වොලස් ශෝන් විසින් සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී අසන ලද ප්රශ්න වලට 'නෝම් චොම්ස්කි' විසින් ලබා දුන් පිළිතුරු කිහිපයකි ඉහත ඇත්තේ. වචනයෙන් වචනය නොවුවද දළ අදහසක් කියවන ඔබට ලබා ගත හැකි අයුරින් සිංහලයට සැකසුවෙමි.
.
.
.
--- සංජය ශ්රීකාන්ත්