Monday, January 28, 2019

විදුළි මිණි පහන් දැවී | How Kapuge Touched My Soul

මට මතකයි මම පොඩි කාලෙ, ඒ කියන්නෙ අවුරුදු දොලහක් දහතුනක් විතර වයසෙදි ගුණදාස කපුගේගෙ "විදුලි මිණි පහන් දැවී" සින්දුව අහපු දවසක මගේ ඇස් දෙකට කඳුළු ආපු හැටි. අනෙක් අයට හොරෙන් ඒ කඳුළු හංගගත්තා ලැජ්ජාවට. මං හිතන්නෙ මම ඒ සින්දුව මුලින්ම ඇහැව්වේ එදා.

අදටත් ඔය සින්දුව මගෙ ආසම සින්දුවක්, ඒත් ඒක අහද්දි එන හැඟීම ඔලුවට පොල්ලෙන් ගහනවා වගේ එකක් නිසා කලාතුරකින් විතරක් අහන සින්දුවක්.

මම ඒ වයසෙදි අපේ තාත්තා එයාගෙ බිස්නස් ජීවිතයේ පීක් එකේ හිටියෙ.. සල්ලිකාරයෙක්..!

අපේ ගෙදර මාසෙකට පාටි හත අටකටත් වැඩිය. තාත්තගේ යාලුවො, බිස්නස් කරන සගයො, නෑදෑයො..... පාටි වලට ඇවිත් කාලා බීලා නටලා සතුටු වෙලා යනවා. ගෙදර උයන්න, වැඩපල කරන්න, වත්ත බලාගන්න වෙනම ගෑණු, මිනිස්සු හිටියා. කොටින්ම හැමදාම හවසට ගෙදරට අවශ්‍යය බඩු මුට්ටු ගේන්න වෙනමම හිටියා මනුස්සයෙක්. එයා දිනපතා දවල් තාත්තා ළඟ වැඩ කරල හවසට ඇවිත් බඩු ලිස්ට් එක අරගෙන කඩේට ගිහින් ඒවා ගෙනත් දෙනවා..

වටින් ගොඩින් නැතුව කෙළින්ම කියනවා නම් ඉහත කිව්ව කාරණා වලින් මට කියන්න ඕන කලේ මම හිටියේ කපුගේ එයාගෙ සින්දුවෙන් කියන සාදයෙ ඇතුලෙ කියන එක......

සාදය ඇතුලෙ හිටිය මට, සාදයෙන් එළියේ ගේට්ටුවක් අයිනෙ, පාරක් අයිනෙ මිනිස්සුන්ගෙ ජීවිතයක් ගැන කපුගේගෙ සින්දුවෙන් මවල දුන්නු හැඟීමක් නිසයි ඒ වයසෙදි, ඒ මොහොතෙ මගෙ ඇස් වලට කඳුලක් එන්න ඇත්තෙ.

---

සමහර හැඟීම්.. හොඳ හෝ නරක.. අපි ඇතුලෙ හටගන්නෙ ඉබේමයි. ඒවා කොහෙන් එනවද කොහෙන් වර්ධනය වෙනවද අපි දන්නෙ නෑ.

ඒ වගේ හැඟීමක සේයාවක් නැති හිතකට, ඒ හැඟීමක් තේරුම් කරන එක ලේසි නෑ..

---

මට මතක් වෙනවා මීට මාස ගාණකට කලින් ධනවාදයට විරුද්ධව මම ඉදිරිපත් කල අදහසකට ප්‍රතිචාරයක් විදියට කෙනෙක් කිව්ව දෙයක්

"උඹල ඔය කියන ඒවට මූලික වෙන්නෙ උඹලගෙ නරුමකම. උඹලට තියෙන්නෙ කට්ට කාලා ජීවිතය දිනපු මිනිස්සු එක්ක ඊරිසියාවක්. සැප විඳින, කන බොන මිනිස්සු එක්ක තියෙන ඇරියස් එකක්. කුහකකම කියන්නෙ ඕකට බං"

මේ මාස කිහිපයට මට තේරුන දෙයක් තමයි, මේ අධම සිස්ටම් එකෙන් පෑගිලා.. පීඩනයට පත් වෙලා.. කට්ට කාලා කාලා අන්තිමට 'සිස්ටම් එක ඇතුලෙන් දිනපු අය' (දින්නයි කියල හිතන් ඉන්න අය?) තරම් මේ අධම සිස්ටම් එක ඩිෆෙන්ඩ් කරන වෙන කවුරුත් නැහැයි කියන එක.

ඒක මාරම සීන් එකක්.

...

මේ සටහනට මුලක් මැදක් අගක් නෑ. හිතට ආපු අපිළිවෙල හැඟීම් ටිකක් ඒ විදියටම අකුරු කලේ

ලූෂන් බුලත්සිංහල ලිව්ව කපුගේගෙ සින්දුවේ වචන පහත අලවනවා. කල්පනාවෙන් සින්දුව අහල නැති කෙනෙක් ඉන්නවා නම් කියවලා බලන්න.

විදුලි මිණි පහන් දැවී
බොළඳ ගී සිනා රැළී
නිලංකාර අදුරේ සිරවී
සැඳෑ සාදයේ
කුරා කුහුඹු මිනිසා වෙමි මා
ඔබේ මන්දිරේ
කුරා කුහුඹු මිනිසා වෙමි මා
ඔබේ මන්දිරේ

එන්න කන්න බොන්න මිහිරේ
සැමටයි ආරාධනා
ඔබේ හඬ කිදී සිදී යයි
කතා සරිත් සාගරේ
ඔබේ හඬ කිදී සිදී යයි
කතා සරිත් සාගරේ

සුරාගෙන පිරූ විතේ
විසුළු කෙලි නැටුම් සිනා
යොමා ඇස බලන් යළි සොඳුරේ
මැදුරු දොර දිහා

දෙන්න කන්න බොන්න නොකියා
දෙනෙතින් ආරාධනා
දෑත පා ඉඳුල් යදී ඇස්
ගයා හංස ගීතිකා
දෑත පා ඉඳුල් යදී ඇස්
ගයා හංස ගීතිකා

ඔබේ මන්දිරෙන් එහා
මගේ ලොව බලා සිටී
පළා යයි ඔබේ ලොවෙන් මා
දෙපා සමු නොදී.
.
.
.
--- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

(Snowpiercer කියල 2013 අවුරුද්දෙ ආපු ෆිල්ම් එකක් තියෙනවා. බලලා නැති අය ඩවුන්ලෝඩ් කරගෙන බලන්න. හරිම විහිලුයි ඒක )

Friday, January 25, 2019

ජනතාවට එරෙහිව ජනතාව | People against People



කවුරු හරි හිතන් ඉන්නව නම් දියසේන කුමාරයෙක් ඇවිත් හරි, යම් අවංක දේශපාලනික ව්‍යාපාරයක් හරහා හරි මේ රටේ, පවතින ක්‍රමයේ වෙනසක් ඇති කල හැකිය කියල.. ඒක ඇත්තටම බැලුවොත් මහ පොළවේ යථාර්තය එක්ක තමන්ගේ මනස ගලපගන්න බැරුව තමාවම සනසගන්න හදාගත්ත ප්‍රායෝගික වටිනාකමක් නැති සිතුවිල්ලක් විතරයි.

අපේ රටේ මහ පොළවේ පවතින්නෙ අභියෝග කරන්න බැරි තරමටම ශක්තිමත් දූෂිත, පසුගාමී, හරසුන් චින්තනයකින් යුත් දෘෂ්ඨිවාදයක්.

ප්‍රාතිහාර්යකින් හරි, දීර්ඝ කාලීන වැඩපිළිවලක් හරහා යහපත් අනාගතයක් උදෙසා අවංකව ක්‍රියාකරන බව හොඳින්ම පෙනෙන දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් කවුරුන් විසින් හරි මේ රටේ ඇති කලාය කියල හිතමු.

එහෙම විකල්පයක් ආවත් ජනතාව හැම විටම ඔවුන්වත් පැත්තකට දාලා තෝරගන්නේ තමන්ගේ සාන්දෘෂ්ඨික අනන්‍යතාවයේ ගැටළුව තේරුම්ගෙන ඒ වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්න බව බොරුවට හරි කියමින් කෙටි කාලීන වාසි තමාට අත්පත් කර දෙන බවට බොරුවට හෝ පෙන්වන නායකයන්වයි.

ඇත්තටම හිතල බැලුවොත්, අපි හැමදාම කරනවා වගේ මේ කාරණයට දිගින් දිගටම ජනතාවට දෝෂාරෝපනය කිරීමෙන් පලක් නැහැ. අපේ රටේ මිනිස්සුත් මිහිපිට ජීවත් වුන, ජීවත් වෙන, සියලු මිනිස්සු වගේම ස්වභාවධර්මයේ සහ සංස්කෘතික, සමාජීය පුහුණුවක ප්‍රථිපලය වශයෙන් නිර්මාණය වූ මිනිසුන්ම තමයි.

අනෙක් අතට, මුළු ජීවිත කාලයම දැඩි පීඩනයට ලක්ව, නොසෑහීමකට පත් පරාජිත පැවැත්මකින් ගෙවා දමන මිනිස්සු කොටසක් තමන්ගේ ජීවිතයේ හිස් කම ජාතිය, ආගම, සංස්කෘතිය, පුද්ගල චරිත වන්දනාව වගේ තේරුමක් නැති විලම්භීත ආටෝප වලින් පුරවා ගන්න උත්සාහ කරන එක තේරුම් ගන්න බැරි තරම් සංකීර්ණ කාරණයක් නෙමේ.

ඒත් එක්කම ඔවුන්ට ආගන්තුක වෙච්චි, ඔවුන්ට නොතේරෙන, වෙන දේශයන් වලින් ගෙන ආපු, ඔවුන් මත බලෙන් පටවනු ලැබූ හර පද්ධතීන්, වටිනාකම් වලට යටත් කරල ඔවුන්ව විත්තිකූඩුවට නංවල විනිශ්චය කරල වරදකරුවක් කරන එකත් අසාධාරණ වැඩක් නෙමේද?

ඇත්තටම බැලුවොත් මේක එකිනෙක පුරුකෙන් පුරක බැඳිච්ච ලොකු දම්වැලක් වගේ එකක්. ජනතාවගේ පාලනයෙන් සෑහෙන ඈත තිබ්බ සිදුවීම් රාශියක ප්‍රතිපලය විදියට තමයි, අනෙක් ආගමික ශාස්තෲවරයෙක් එක්ක එකම මට්ටමෙන් බුදුන්ව තියල චිත්‍රයක් ඇන්ද එක ගැන කුණුහරප කියන මනුස්සයෙක් අපි ඉස්සරහා අන්තිමට ඉතුරු වෙන්නෙ.

සරලවම කියනවා නම්, සිස්ටම් එකෙන් නිර්මාණය කෙරෙන, අපේක්ෂිත ජීවියා තමා ඒ.

අපි වගේ, ආගමක්.. ජාතියක්.. ජම්මයක් නැති.. හැම සංස්කෘතික උරුමයක්ම සිරිතක් විරිතක්ම ප්‍රශ්න කරන මිනිස්සු ඇත්තටම බැලුවොත් සිස්ටම් එකේ හිල් අස්සෙන් එහෙ මෙහෙ වෙලා, යන්න නියමිත පාරෙන් අපගමනය වෙච්චි විකෘති සහගත ප්‍රතිඵල. අපි මතත් අනෙක් බහුතරයට වගේම සිස්ටම් එක සාර්ථක වුනා නම් අපිත් කෙල්ලෙක්ගෙ නිරුවත් වීඩියෝවක් බලල ස්වයන් වින්දනය කරල පිහදාගෙන ඉවර වුන ගමන් ඒකිට වේසි කියල මඩ පෝස්ටරයක් හදන මනුස්සයෙක් වෙලයි හරි නම් නවතින්න ඕන. හාමුදුරු කෙනෙක් රට ජාතිය වෙනුවෙන්ය කියල කුණුහරප වගුරුවද්දි 'බුදුසරණයි හාමුදුරුවන්ට' කියන මනුස්සයෙක් වෙලයි හරි නම් නවතින්න ඕන.

මගේ පැත්තෙන් තියෙන ලොකුම අඩුපාඩුවක් තමයි, එල්ලා මරන්න නියම කෙරුනු අපරාධකාරයෙක් දිහා සිස්ටම් එකේ ගොදුරක් විදියට සානුකම්පිතව බලන්න පුළුවන් කම තිබුනට ජාතිවාදියෙක් දිහා ඒ විදියට බලන්න බැරි එක.

ඇත්තටම බැලුවොත්, ඉපදුන දවසෙ ඉඳල පයට පෑගෙන දූවිල්ලක් වගේ නොසලකා හරින ලද ජීවිතයක් ගත කරල අන්තිමට අපරාධකාරයෙක් විදියට එල්ලුම් ගහට නියම වෙන මනුස්සයෙක් කියන්නෙ දූෂිත, කැත, මජර සිස්ටම් එකක ගොදුරක්. ඒ මනුස්සයා සිස්ටම් එකෙන් තලලා හප කරල දාලා, ඉන් පස්සෙ හැඟීමක් දැනීමක් නැති මළමිනියක් වළලල දානවා වගේ මහ පොළවෙන් අයින් කරල දාන්න නියම කරන ලද අසරණ ජීවියෙක්.

ඒ වගේම තමයි, ව්‍යාංජන තුන හතරක් එක්ක කටට රහට බඩපිරෙන්න දිනපතා කෑම වේල කන්න බැරි තත්වෙක ජීවත් වෙලා, ජීවිත කාලයම ලෝන් අරන් වෙච්චි ණය ගෙවගෙව, කන්තෝරු වල 'සර්ලා' ඉස්සරහ නෝන්ජල් වෙවී, තමාට වඩා සැපවත් ජීවිත ගෙවන මිනිස්සුන්ට හිතින් ඊරිසියා කර කර, අඩුම ගානේ ලිංගිකව උපරිම තෘප්තියක් ලබන්නවත් ඉඩක් දීලා නැති සංස්කෘතියක හිර කාරයෙක් වෙලා, මිත්‍යාවෙන්, අවිද්‍යාවෙන් අන්ධ වුන, කල් ඉකුත් වුන හරපද්ධතියක් හිස මත තබාගෙන, එලොවටත් මෙලොවටත් දෙකටම බයෙන් ජීවත් වෙවී උපන් දා ඉඳලම රවටනු ලැබූ මධ්‍යයම පාන්තිකයාගේ ලෝක දැක්ම සලකල බැලුවම.. ඔහු හිස් බවෙන් පිරුනු, හීනමානයෙන් පිරුනු මනුස්සයෙක් වීම පුදුමයක් නෙමෙයි. අපේ සමාජයේ මධ්‍යයම පාන්තික ජාතිවාදියාත් අර කලින් කිව්ව එල්ලුම්ගහට නියම වුන 'අපරාධකාරයා' වගේම සිස්ටම් එකේම ගොදුරක් නෙමේද?

බුදුහාමුදුරුවො විධායක ජනාධිපති වෙලා ආවත්, මේ ක්‍රමය අපේ ජීවිත කාලයෙදිවත් අපේ දරුවන්ගෙ ජීවිත කාලය ඇතුලෙදිවත් වෙනස් නම් වෙන්නෙ නෑ. මේ ක්‍රමය වෙනස් කරල අවංකව යහපත් අනාගතයක් උදෙසා කටයුතු කරන නායකයෙක් ආවත්, ඌට පුකට පයින් ගහලා එලවන්නෙ අනෙක් බලලෝභී අවස්ථාවාදී දේශපාලකයන්වත් වෙනකවුරුන්වත් නෙමේ, සිස්ටම් එක විසින්ම ඔලු ගෙඩි කුරුවල් කරල තියෙන මේ රටේ ජනතාවමයි.
.
.
.
- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

Wednesday, January 23, 2019

වර්ණනා වලින් ප්‍රවේශම් වන්න | Beware of Complements

බුද්ධියක් තියෙන හිතන්න පුලුවන් මිනිස්සු බය වෙන්න ඕන අපහාස වලට නෙමෙයි, වර්ණනා වලට.

ඒ වගේ මිනිස්සු අපහාස වලින් ශක්තිමත් වෙනවා, පන්නරය ලබනවා. නමුත් ඔවුන් බොහෝමයක් දෙනා පරාජය වෙන්නේ වර්ණනා ඉදිරියේයි.

ඒ නිසා කිසිදාක අපහාස වලට, ගැරහුම් වලට බය වෙන්න එපා. බය වෙනවා වෙනුවට ඒවාට ආදරය කරන්න.

වර්ණනා වලට බය වෙන්න. මාරාන්තික ලෙස බය වෙන්න. මොකද වර්ණනා වලට ඔබව විනාශ කල හැකි නිසා. ඔබවත් නොසිතන අයෙක් බවට ඔබව පත් කල හැකි නිසා. ඔබ සතු විචාර බුද්ධිය මොට කරමින් ඔබව මානයෙන් පැසුනු අන්ධයෙක් කල හැකි නිසා. පැසසුම් වදන් වලින් නැටවෙන රූකඩයක් බවට පත් කල හැකි නිසා..

ඒ එක්කම මතක තියා ගන්න, ඔබ යම් කෙනෙක් ගමන් කරන මාර්ගයට කැමැත්තක් දක්වනවා නම්, ඔහු හෝ ඇයව දිරිගන්වන්න. ඔහු හෝ ඇයව වර්ණනා කරන්න හිතෙනවා නම් ඊට කලින් දෙපාරක් හිතන්න
.
.
.
 --- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

ප/ලි - බුද්ධිමත් නැති හිතන්න බැරි මෝඩ බහුතරය නම් අපහාස වලිනුත් ඇඳගන්නවා, වර්ණනා වලින් කොහොමත් ඊටත් වඩා ඇඳගන්නවා. :)

ගැහැණියක් වශයෙන් | As A Woman

කාන්තාවන් ප්‍රසිද්ධියේ මේවගේ ප්‍රකාශ කරනවා ඔබ දැකලා ඇති.

"ගැහැණියක් විදියට මම මේ කාරණය දකින්නේ මේ විදියට..."

"කාන්තාවක් වශයෙන් මම මේ අවස්ථාවේ ආඩම්බර වෙනවා...."

"රටේ පවතින අහවල් ප්‍රශ්නය වෙනුවෙන් කාන්තාවන් විදියට අපි එකතු වෙලා අහවල් කාරණා කාරණා කරන්න ඕන..."

***

අද මම මේ ගැන මගේ මිතුරු ලැයිස්තුවේ ඉන්න දක්ෂ ලියන්නියක් වන මිතුරියකගෙන් ඇහැව්වම ඇය කිව්වේ ඇයත් ලියන්නේ කාන්තාවන්ට පමණක් බවත්, පිරිමින්ට කැමති නම් ඇයගේ ලිපි කියවන්න නිදහසක් ඇති බවත් (ඇය ඔය ගැන කිව්වේ 'සතුට' ගැන සාකච්ඡා කෙරෙන පෝස්ට් එකකට අදාලවයි. පොදුවේ සියලු මිනිසුන්ට අදාල කරුණු කාරණා ඉදිරිපත් වෙලා තිබුන පෝස්ට් එකකට අදාලවයි).

නමුත් ඔතනදි මට ආපු ප්‍රශ්නය තමයි, බැරි වෙලාවත් මම හරි තවත් පිරිමියෙක් හරි පෝස්ට් ලිව්වොත් "පිරිමින් වශයෙන් අපි..." වගේ වචන දාලා හරි, නැත්නම් "මම ලියන්නේ පිරිමින්ට.. කාන්තාවන්ට කැමති නම් කියවන්න පුළුවන්..." කියල... ඒක ඉතාම sexist ආකල්පයක් කියන එක ගැහැණියක් ඒකෙම අනිත් පැත්ත කියනවට වඩා පෙනෙයි නේද, ඒ ආකල්පය කීදෙනෙක් අතින් ප්‍රශ්න කිරීමට ලක් වෙයිද කියන කාරණය.

මට අනුව නම් ඔව්, එහෙම අදහස් ඉදිරිපත් කරනවා නම් ඒ ආකල්පය ප්‍රශ්න කිරීමට ලක් විය යුතුයි.

නමුත් කාන්තාවක් ඒ විදියේ ආකල්පයකින් අදහස් ඉදිරිපත් කරද්දි බොහෝ දෙනෙක් ඒ අවුල නොදකින්නේ ඇයි? මේක ලංකාවට විතරක් පොදු දෙයක් නෙමෙයි. මුළු ලෝකෙම මුල් බැසගෙන තියෙන ආකල්පයක්.

කාන්තාවන්ට පමණක් අදාල මාතෘකා නැතිය කියලවත්, ඒවා ගැන කාන්තාවන් විදියට සාකච්චා කල යුතු නැහැ කියලවත් නෙමේ මම මේ කියන්නෙ. ඒත් මට අනුව නම්, කාන්තාවන්ට පමණක්ම අදාල වෙන මාතෘකා ඒ තරම් මහ ලොකු ප්‍රමාණයක් නැහැ.

සමාජීය ප්‍රශ්න බොහෝමයක් කාන්තාවන්ට, පිරිමින්ට දෙපිරිසටම බලපාන කාරණා. බොහෝ මාතෘකා වලට මිනිස්සුන්ගේ ලිංගිකත්වය මොකක්ද කියන එක අදාල වෙන්නේ නැහැ.

"මේ ගැහැණු ළමයා පන්තියේ වැඩියෙන්ම ලකුණු ගත්ත එකට කාන්තාවක් වශයෙන් මට සතුටුයි.." කියන එකයි

"මේ අතිවිශාල ලබු ගෙඩිය මුලින්ම දැකලා පත්තරේට කෝල් කිරීම ගැන කාන්තාවක් වශයෙන් මට හරි ආඩම්බරයි" කියන එකයි එක වගේම නොගැලපෙන ගොං කතා කියලයි මට හිතෙන්නෙ..

එකම ආකල්පයක්, පාවිච්චි කරන කෙනා කාන්තාවක් වෙද්දි empowering වෙන්නයි, පිරිමියෙක් පාවිච්චි කරද්දි sexist වෙන්නයි හේතුවක් තියෙන්න බැහැ.

මේකට හේතුව යම් කාන්තාවක්, තමා කාන්තාවක් විදියට හඳුන්වා දීමෙන් යම් අදහසක් ඉදිරිපත් කරද්දි, යම් දෙයක් කරද්දි, වෙනත් කාන්තාවන් ඉදිරියේ ඒ අදහසට හෝ හැසිරීමට යම් පිළිගැනීමක් ලැබෙන නිසා වෙන්න පුලුවන්.

නමුත්, ලිංගිකත්වය මත බෙදා වෙන් කිරීම්, වෙනස් සැලකිලි එපා කියන කාන්තාවන්ම, මේ විදියේ ආකල්ප දරාගෙන ඉඳීමෙන් සහ කිසිම අදාලත්වයක් නැතුව තැනටයි නොතැනටයි තමන්ගේ "කාන්තා බව" ඇදල ගන්න එකෙනුයි අවසානයේ වෙන දේ තේරුම් ගන්න වර්තමාන ඇමරිකාවේ ලිබර්ල් මතදාරී තරුණ තරුණියන් පත් වෙලා තියෙන විකාරරූපී මානසිකත්වයත්, විකෘති සහගත හැසිරීම් දිහාත් බලලා පුළුවන්. අන්තිම ප්‍රතිපලය විදියට නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ කාන්තාවන් කියන්නේ මාර entitled, විශේෂ ජීවී කොට්ඨාශයක්‍ ය කියල හිතන, ඒ අනුවම ආකල්ප හැඩ ගැහුන සමාජයක් නිර්මාණය වෙලා. (කාන්තාවන් කියන්නේ එහෙම අමුතු විශේෂ ජීවී කොටසක් නෙමෙයිනෙ නේද?)

කාට හරි ලිංගිකත්වය මත පදනම් වුන වෙනස්කම් නැති සමාජ ක්‍රමයක් නිර්මාණය කරන්න උවමනා නම්, මුලින්ම තේරුම් ගන්න, කවදා හරි නිර්මාණය වෙන "ලිංගිකත්වය මත වෙනස්කම් නැති" සමාජය තුළ ලිංගිකත්වය අදාලම නැති පොදු සමාජීය කාරණා ගැන කතා කරද්දි, ඒ කතා කරන තැනැත්තා "පිරිමියෙක්ද?... ඒ වගේම තමා කාන්තාවක්ද?" කියන එක අදාලම නොවන බව.

එහෙම නැත්නම් හොඳ අරමුණකින් වුනත්, ඔබ අතින් වෙන්නේ පවතින ක්‍රමයෙන් වෙනස්, ඒත් වෙනත් ආකාරයක ලිංගිකත්වය මත අසාධාරණකම් සිද්ධ වෙන සමාජයක් නිර්මාණය වෙන්න දායක වීම වෙන්න පුළුවන්. ඒ සමාජ ක්‍රමයේ, මේ සියලු කාරණා වල ප්‍රතිපලයක් විදියට වෙනත් ආකාරයක පීඩිතයෙක් නිර්මාණය වෙලයි අන්තිමේදි නවතින්නෙ.
.
.
.
--- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

Monday, January 21, 2019

කොට සායේ මහා ගැටළුව | Freedom and Sexual objectification



ප්‍රශ්න කරන්නා - ගැහැණු ළමයි කොටට අඳින එක, ඇඟ පේන්න අඳින එක වැරදියි කියලා අදහසක් තියෙනවද? කොටට අඳින එක වැරදි වෙන්නෙ කොහොමද?

ශ්‍රී කතන්දර - වැරදියි කියල කියනවට වඩා මගෙ අදහස හරියටම කියවෙන්නෙ 'ඒක අධෛර්‍යමත් කරන්න ඕන හැසිරීමක්' කියල කිව්වොත්. ඒකයි මගෙ මතය.

ප්‍රශ්න කරන්නා - එහෙම කියන්න හේතුව මොකක්ද?

ශ්‍රී කතන්දර - දැන් කාලයේ කාන්තාව කියන කෙනාව සෙක්ෂුවල් ඔබ්ජෙක්ට් එකක් බවට පත් කරල තියෙන්නෙ. ඒකට මම එකඟ නැහැ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - සෙක්ෂුවල් ඔබ්ජෙක්ට් එකක් කරනවා කියන්නේ මොකක්ද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඒ කියන්නෙ මනුස්සයෙක්ව මනුස්සයෙක් විදියට දකිනවා වෙනුවට ඒ මනුස්සයා 'ලිංගික ආශ්වාදය ලබා දෙන මෙවලමක්' විදියට සලකන එක. මනුස්සයෙක්ගේ වටිනාකම තීරණය කරන එකම සාධකය/ප්‍රධානතම සාධකයක් විදියට ඒ මනුස්සයාගේ ශරීරය සලකන එක. තවත් පැහැදිළි කලොත් ප්‍රතිවිරුද්ධ ලිංගිකයා තුල ඒ මනුස්සයා ඇති කරන ලිංගික ආශ්වාදයේ තරම මත මනුස්සයෙක්ගේ වැදගත්කම තීරණය කරන එක. ඔය වගේ අදහසක් තමා ඔය වචනයේ තියෙන්නෙ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ඉතින් ඒකෙයි කොටට අඳිනවා වගේ එකකයි තියෙන සම්බන්ධෙ මොකක්ද?

ශ්‍රී කතන්දර - තමාගේ වටිනාකම තීරණය කරන ප්‍රධානතම සාධකය විදියට තමා අන් අය මත ඇති කරන ලිංගික ආශ්වාදයේ තරම කියන එක සමාජීය සම්මතය වුනාම කාන්තාවන් ඒ සම්මතය තුල සාර්ථක වීම තුළින් වටිනාකමක් ඇති කරගන්න උත්සාහ කරනවා. ඒ අනුව තමා තමාව ලිංගික මෙවලමක් විදියට හඳුන්වා දෙන්න/ඉදිරිපත් කරන්න කාන්තාව පෙළඹෙන්නෙ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - කවුරුත් ගෑණුන්ට කියන්නෙ නෑනෙ තොපි කොටට ඇඳපියව් කියලා. ඒක ගෑණුන්ගේ තීරණයනෙ. උන්ගේ නිදහසනෙ.

ශ්‍රී කතන්දර - ඒ අයගේ නිදහස කියන එක එකෙන්ම පිළිගන්නවා. ඕනම කෙනෙක්ට කොටට බැයි නම් ඕනම විදියකට අඳින්න, තමාව හඳුන්වා දෙන්න අයිතියක් තියෙනවා. මෙතන කරන්නේ ඒ අයිතිය අභියෝගයට ලක් කිරීම වත්, ඒ හැසිරීම තහනම් කරන්න උත්සාහ කරන එකවත් නෙමේ. මම කරන්න උත්සාහ කරන්නේ ඒ හැසිරීම පදනම් වෙච්චි හේතු සහ ඒ හැසිරීමේ හොඳ නරක ගැන කතිකාවතක් ගොඩ නඟන්න උත්සාහ කිරීමක්.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ප්‍රශ්නෙ අන්තිම ටිකටනෙ උත්තර දුන්නෙ. මුල් ටිකට උත්තරේ කෝ? ඒ ටික මඟ ඇරියේ උත්තර නැති නිසාද?

ශ්‍රී කතන්දර - කාන්තාවන්ට කොටට අඳින්න කියල කවුරුත් කියන්නෙ නෑ කියන කතාවනෙ ඔය අහන්නෙ. මෙහෙමයි, ඕනම සමාජයක කාන්තාවගේ අනන්‍යතාවය සහ කාන්තාවගෙන් ඉටු විය යුතු භූමිකාව ගැන නිර්ණායක පනවනවා. මේක කාන්තාවට පමණක් නෙමෙයි පිරිමියාටත් අදාලයි. දැන් වෙලා තියෙන්නේ වෙළඳ දැන්වීම්, ප්‍රචාරක ආයතන, මාධ්‍යය, චිත්‍රපට සහ සංගීත කලාව වගේ ක්ෂේත්‍ර තුලින් ගැහැණියව අසීමිත ලෙස සෙක්ෂුවලි ඔබ්ජෙටිෆයි කරනවා. ඊට අමතරව කාන්තාවගේ 'අයිඩියල් බොඩි ඉමේජ්' එක කියල එකක් මවල පෙන්නනවා. තමාගේ බොඩි ඉමේජ් එක මේන්ටේන් කරන එකම රාජකාරිය කරගත්ත නිළියන් සහ නිරූපිකාවන් යොදාගෙනයි මේ සෙක්සි ලස්සන කෙල්ල කියන ස්ටෑන්ඩර්ඩ් එක හදන්නෙ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ඉතින්?

ශ්‍රී කතන්දර - ඉතින් නිළියෝ, නිරූපිකාවේ අයිඩල්ස් ලා වෙච්චි සමාජයක හැම කොල්ලෙක්ම හොයන්න පෙළඹෙනවා ඒ නිළියන්ට සමාන හරි ළඟින් යන හරි ෆිගර් එකක් තියෙන කෙල්ලක්. හැම කෙල්ලෙක්ම තමාගේ ස්ටෑන්ඩර්ඩ් එක ඒ අනුව හදාගෙන විරුද්ධ ලිංගිකයන් ඉදිරියේ වටිනාකමක් හදාගන්න ඒ අයිඩියල් බොඩි එක හිමි කරගන්න හදනවා.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ඉතින් එහෙමයි කියල කොටට අඳින්නේ මොකටද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඒක තමයි කියෙන්නෙ මේ. පියයුරු, කකුල්, කලවා, හමේ පාට වගේ ශරීරාංග සෙක්ෂුවලයිස් වෙලා තියෙන සමාජයක තමා ඒවා ඉලිප්පෙන/නිරාවරණය වන විදියට තියෙන එක මැජික් එකක් වෙන්නේ. උදාහරණයකට මීට දශක ගාණකට කලින් ලංකාවේ මිනිගවුම් අඳින එක සාමාන්‍යය දෙයක්. ඒකට කාටවත් පක්ෂ වෙන්නවත් විරුද්ධ වෙන්නවත් දෙයක් තිබුනේ නෑ. නමුත් පස්සෙ වෙච්චි මේ වෙනස එක්ක තමා ගෑණු කකුල් මැජික් වුනේ. ඒක හංගන්න ඕන දෙයක් වුනෙත්, ඒක පෙන්නලා ලකුණු දාගන්න දෙයක් වුනෙත් ඕවා සෙක්ෂුවලයිස් වුනයින් පස්සෙ. පස්ස හිරවෙන්න කලිසම් ඇඳගෙන තන් දෙක හිර වෙන්න බ්ලවුස් ඇඳගෙන.. ඇඟේ ඇඳුම් තිබ්බට ඇඳුම් නෑ වගේ පේන තරමට ශරීරයේ හැඩය පෙන්වන ඇඳුම් අඳින්න කාන්තාවන් පෙළඹිලා ඉන්නේ නිකන්ද?

ප්‍රශ්න කරන්නා - කෙනෙක්ට කියන්න පුළුවන් මම එහෙම අඳින්නේ මගේ කැමැත්ත නිසාය.. ඒක මගේ පුද්ගලික තීරණයක්ය.. ඒ නිදහස නැති කරන්න හදන බණ්ඩා තලෙයිබාන් කාරයෙක්ය කියල

ශ්‍රී කතන්දර - මම ඒ නිදහස නැති කරන්න හදනව නම් මම තලෙයිබාන් කාරයෙක් තමා. නමුත් මම කලිනුත් කිව්වනේ. මම නිදහසට අභියෝග කරන්නෙ නෑනෙ. මම කරන්නේ ආකල්ප ප්‍රශ්න කිරීමක් විතරයි.

ප්‍රශ්න කරන්නා - උඹ කියන්නේ ගෑණුන්ට කල්පනා කරල බලලා තමාට සුදුසු ඇඳුම තීරණය කරන්න දැනුමක් නෑ කියලද? එහෙම තීරණයක් ගන්න ගෑණුන්ට නිදහසක් නෑ කියලද?

ශ්‍රී කතන්දර - මට මේක කියන්න. කාන්තාවන් බුර්කා වලින් ඇඟ වසා ගෙන සිටිය යුතුය කියන අදහස නෝම් එක වෙච්ච සමාජයකට ගිහින් "ඕක ඔහොම නෙමේ. උඹල ඔහොම අඳින්න ඕන නැහැ. හැම පිරිමියෙක්ම උඹලව දූෂණය කරන්න බලාගෙන ඉන්නෙ නැහැ" කියල මම කිව්වොත් මම ඒ කියන එකෙන් ඒ කාන්තාවන්ගේ නිදහස නැතුව යනවද? බුර්කාව ඇඳගෙන හිටියෙ නැත්නම් පිරිමි තමාව දැක්ක ගමන් දූෂණය කරයි වගේ ආකල්පයක් සමාජ සම්මුතිය වෙලා තියෙන සමාජයක කැමැත්තෙන් බුර්කාව අඳින කාන්තාවකගේ ඒ 'බුර්කාව අඳින්න කියල ගන්න තීරණයේ නිදහස' ගැන ඔයා මොකද හිතන්නෙ?

ප්‍රශ්න කරන්නා - උඹ පිරිමියෙක්. උඹ ආස නෑ කියල ගෑණු කොටට අදින්නෙ නැතුව ඉන්න ඕනද? උඹට ඕන විදියටද ගෑණු ඇඳුම් අඳින්න ඕන?

ශ්‍රී කතන්දර - මෙතන කතාව මම ආස දේ නැති දේ නෙමේ. මම පිරිමියෙක්ද ගෑණියෙක්ද කියන එකත් නෙමේ. මගේ පොයින්ට් එකම ඕකම තමා. පිරිමින්ට ඕන විදියට උන්ගේ ආශ්වාදය ලබා දීලා ඒ තුළින් වැදගත්කමක් ලබා ගන්න ඇඳුම් අඳින්න ඕන නැතිය කියන එකම තමයි මම කියන්නේ. එහෙම කරන්න කැමති කෙනෙක් ඉන්නව නම් අවුලක් නෑ. ඒක එයාගේ නිදහස. මම කියන්නේ ඒ විදියේ චින්තනයක් මනුස්ස සංහතියේ ඉදිරියට සුභදායක නැහැ කියල.

ප්‍රශ්න කරන්නා - ඒ ඇයි?

ශ්‍රී කතන්දර - එක අන්තයක් තියෙනවා ආගම සහ යල් පැනගිය සංස්කෘතික ආකල්ප මත පදනම් වෙලා ගැහැණියව ගෝනි අස්සේ හංගලා තියලා අවශ්ය වෙලාවට පාවිච්චියට අරගෙන ආයෙ හැංගිය යුතු ලිංගික බඩුවක් කියල කියන. තවත් අන්තයක් තියෙනවා ගැහැණිය කියන්නේ පිරිමියාගේ ලිංගික සන්තර්පනය පිණිසම ඉන්න, පිරිමියාගේ ලිංගික ආශාව ඉෂ්ඨ කිරීමටම ඉන්න ලිංගික බඩුවක්ය කියලා කියන. ඔය දෙපිරිසටම තියෙන්නේ ලිංගිකත්වය එක්ක ඔබ්සෙෂන් එකක්. මම කියන්නේ මේ අන්ත දෙකම අවුල්. මැද මාවත තමා සුභදායක කියලා. ලිංගිකත්වය කියන්නේ මනුස්ස ජීවිතයේ කොටසක් විතරයි. ඒක හංගලා තියන්න කුණුහරපයක්වත්, උත්කර්ෂයට නංවන්න තරම් මැජික් එකක්වත් නෙමේ. ඔය අන්ත දෙකම මම ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. කාන්තාවටත් මනුස්සයෙක් විදියටයි සලකන්න ඕන. (ලිංගික හෝ සංස්කෘතික) බඩුවක් විදියට නෙමේ...

ප්‍රශ්න කරන්නා - උන්ට හොඳ නම් උඹට පුකද වගේ ප්‍රශ්නයක් ඇහැව්වොත්.

ශ්‍රී කතන්දර - ප්‍රශ්නයක්ම නෑ. අපි හැමෝම කතා කරන්නේ යහපත් සමාජයක් උදෙසා අපේ අදහස් ගැන. උදාහරණයකට ඉස්ලාමීය අන්තවාදීන් හිතනවා යහපත් සමාජයක කාන්තාවන් ඉන්න ඕන ගෝනි පොරවගෙන කියලා. ඒක ඒ අයගේ අදහස. සිංහල බෞද්ධයෝ සමහරු හිතනවා කාන්න්තාව කියන්නේ 'අම්මා' කියන භූමිකාව රඟපාන්නම ඉපදුන පිරිසක්ය, ඒකට පිටුපාල යන අය වේසියෝය කියලා. ඒක ඒ අයගේ යහපත් සමාජය ගැන ආකල්පය. සමහරු කියනවා මනුස්ස සංහතියෙන් අඩක් වෙච්චි කාන්තාවන්ව ලිංගික මෙවලම් විදියට උත්කර්ෂවත් කරන එක කමක් නැතිය, ඒ තුළින් වඩා යහපත් සමාජයක් ගොඬනැගිය හැකිය කියල. ඒක ඒ අයගේ ආකල්පය. ඔහොම ගියොත් නවතින්නේ අර ඇමරිකාවේ Girls Gone Wild සීරීස් එකේ වෙච්චි දේ සමාජයට වෙලා තමා. ඒක තමා ඕකේ අන්තය.

ප්‍රශ්න කරන්නා - Girls Gone Wild? ඒ මොකක්ද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඒ ඇමරිකාවේ කරපු රියැලටි කතා මාලාවක්. එතන වෙන්නේ නව යොවුන් වයසේ තරුණ තරුණියන්ගේ සාද වලට ගිහින් කැමරා කණ්ඩායමක් එහි ඉන්න නව යොවුන් තරුණියන්ට (අවුරුදු 16-20 වගේ) කැමරාව ඉදිරියේ නිරුවත් වෙන්න, එකිනෙකා සමඟ ලිංගිකව හැසිරෙන්න ආරධනා කිරීමක්. බොහෝ තරුණියන් කැමරාව ඉද්රියේ නිරුවත් වෙන්නත්, ලිංගිකව හැසිරෙන්නත් කිසිම පැකිලීමක් දක්වන්නේ නෑ. ලිංගිකත්වය උත්කර්ෂවත් කරන සමාජයක් බොහෝ විට ඔතනින් නොනැවතී මොන අන්තයට යයිද කියන්න බෑ. මම එහෙම සමාජයක් නෙමේ මිනිස්සු විදියට ජීවත් වෙන්න හොඳම සමාජයක් විදියට දකින්නේ. කලිනුත් කිව්වා වගේ ලිංගිකත්වය කියන්නේ හංගන්න තරම් කුණුහරපයක්වත්, උත්කර්ෂවත් කරන්න තරම් මැජික් එකක් නෙමේ. ඔය දෙකම අන්තයන් දෙකක්.

ප්‍රශ්න කරන්නා - උඹයි තලෙයිබාන් කාරයෙක්ගෙයි, නැත්නම් උඹෙයි සිංහල බෞද්ධයෙක්ගෙයි වෙනසක් නෑනෙ

ශ්‍රී කතන්දර - මම කරන්නේ යහපත් සමාජයක් සඳහා යෝජනාවක්. මම යෝජනා කරන්නේ ශරීරයෙන් ලබා දෙන ලිංගික උද්දීපනයම කාන්තාවන් (හෝ පුරුෂයන්) මැනීමේ මූලික නිර්ණායකය කරගන්නවා වෙනුවට හැකියාවන්, පෞරෂය, ගතිගුණ මත මනුස්සයෙක්ට වටිනාකම් ලබා දෙන සමාජ ආකල්පයක්. මම එතනදි ඒක කරන්නේ යෝජනාවක් විදියට විතරයි. අන්තවාදීන් වගේ අපහාස කිරීම්, පාලනය කිරීම් වගේ දේවල් වලින් මම කාගේවත් නිදහසට කෙළවන්න යන්නේ නෑ. බාර ගැනීම ප්‍රතික්ශේප කිරීම ඔබට බාරයි.

ප්‍රශ්න කරන්නා - තව මොනව හරි කියන්න තියෙනවද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඔය ස්ටෑන්ඩර්ඩ් එක නිසා ඔය ස්ටෑන්ඩර්ඩ් එකට ඉන්න බැරි වෙන අය ඉච්ඡාභංගත්වයට ලක් වෙනවා, අධික ලෙස කෑම පාලනය කරන්න ගිහින් නැති ලෙඩ හදාගන්නවා. ආත්ම විශ්වාසය නැතුව යනවා... නිරෝගී ප්‍රසන්න සිත්ගන්නා සුළු මනුස්සයෙක් වෙන්න ෆ්ලැට් බඩක්වත්, ජෙනිෆර් ලෝපෙස් වගේ ඇඟක්වත් ඕන නැහැ.

ප්‍රශ්න කරන්නා - එච්චරද?

ශ්‍රී කතන්දර - එච්චරයි කියල හිතනවා. දැන් ඇති.. ආ... මේ ගැන ටිකක් සීරියස් විදියට බ්ලොග් ලියපු කාලේ මමයි මාලන් සමරවික්‍රමයි එකතු වෙලා ලියපු බ්ලොග් පෝස්ට් එකක ලින්ක් එකක් පළවෙනි කමෙන්ට් එකේ ඇති. මේ ගැන වැඩිදුර දැනගන්න ඕන නම් ඒ ලින්ක් එක කියවන්න. විස්තරාත්මකව පැහැදිළි කරල ඇති.

ප්‍රශ්න කරන්නා - දැන් මම අහන ප්‍රශ්නත් ලියන්නේ බණ්ඩා වන ඔයාමනේ. ඔහොම තමාම ලියාගෙන තමාටම උත්තර දෙන්න ඕනම එකෙක්ට පුලුවන්නෙ..

ශ්‍රී කතන්දර - මම මේ ෆෝමැට් එකට පෝස්ට් එක ලිව්වේ මේ මාතෘකාව ගැන කතා කරද්දි බුකියෙ හිතවතුන් නඟපු ප්‍රශ්න වලට උත්තර දීමක් විදියට. ඔයා අහන ප්‍රශ්න මමම ලිව්වට, ඇත්තටම ඒවා මගෙ මතයට අභියෝග විදියට වෙනත් අය ගෙනාපු ප්‍රශ්නමයි.

ප්‍රශ්න කරන්නා - තව අපහැදිලි තැන් තියේ නම් විවේචනය කරන්න කමෙන්ට් තීරුව විවෘතද?

ශ්‍රී කතන්දර - ඔව්.. හැමදාම වගේ :)
.
.
.
 --- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

Friday, January 18, 2019

පොන්නයා සහ වේසි | Being a Real Man and a Real Woman

පොදුවේ ගත්තම ලංකාවෙ පිරිමින්ගෙ හිතේ තියෙන ලොකුම බයක් තමා, තමන් 'පොන්නයෙක්' හෙවත් 'නපුංසකයෙක්' කියල හංවඩු ගැහේවිය කියන බය.

ලංකාවෙ ගෑණුන්ගෙ හිතේ තියෙන ලොකුම බයක් තමා, තමන් 'වේසියෙක්' හෝ 'බඩුවක්' කියල හංවඩු ගැහේවිය කියන බය.

ඔය ලේබල දෙකට ලංකාවෙ සංස්කෘතියෙන් හදන පිරිමියා සහ ගැහැණිය මාරාන්තික ලෙස බයයි (මේක ලංකාවට විතරක්ම අදාල කාරණයක්මත් නෙමේ).

මේ දෙපිරිසේම ජීවිත වල ගන්නා තීරණ, කරන ක්‍රියා බොහෝමයක් පදනම් වෙන ප්‍රධානම සාධකයක් තමයි, සමාජය විසින් දෙන ඔය ලේබල් දෙක හැකි තරම් මඟහැරීම කියන සාධකය.

'නෑ.. මම පොන්නයෙක් නෙමේ.. මම නියම පිරිමියෙක්'... 'නෑ මම වේසියෙක් නෙමේ, බඩුවක් නෙමේ'.......

ඔය වගේ හඬක් තමා බොහොමයක් මිනිස්සුන්ගෙ මනසෙ ක්‍රියා කරන්නෙ ඔය ලේබල වලට ආදේශ කරල තියෙන හැසිරීම් වලට සම්බන්ධ දේවල් කරල සමාජයෙ ඇහැ ඒ වෙත යොමු වෙද්දි.

ඔය බය, ඔය දෙපිරිසටම යම් තරමකට හරි පැත්තකින් තියාගන්න පුලුවන් වුනොත්, එදාට ඔය දෙපිරිසගේ ජීවිත දැන් තියෙනවාට වඩා සෑහෙන වෙනස් හැඩයක් ගනියි. දැන් ඒ මිනිස්සු ජීවිත වලට වඩා සෑහෙන හොඳ අතකට.
.
.
.
--- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

Wednesday, January 16, 2019

පොඩ්ඩක් අමාරුවෙන් ඉංග්‍රීසි | Language as a Weapon


සමහරු ඉංග්‍රීසි කතා කරනවා දැක්කාම පැහැදිලිවම ඕන කෙනෙක්ට පේනවා ඒ අයට ඉංග්‍රීසි කතාව ලේසියි සිංහල කතාවට වඩා කියන එක. ඒ අය බොහෝ විට පොඩි කාලයෙ ඉඳල පිටරටක ඉඳපු අය වෙන්න පුලුවන්. නැත්නම් කුඩා කාලයේ ඉඳලම ඉංග්‍රීසි කතා කරන පරිසරයක හැදිල වැඩිලා ඉංග්‍රීසියෙන්ම අධ්‍යාපනය ලබපු අය වෙන්න පුලුවන්.

නමුත් තව සමහරු ඉන්නවා ඒ අය ඉංග්‍රීසි කතා කරද්දි ග්‍රැමර් එහෙම හරි වුනාට, තේරෙන දෙයක් තමයි මේ අයගේ දෙවන භාෂාව තමා ඉංග්‍රීසි, පළවෙනි භාෂාව සිංහල, මේ කියන එකම සිංහලෙන් කිව්වා නම් ඔයිට වඩා ලේසියෙන් ඉක්මනට කියන්න තිබ්බා කියල.

ඒත් එහෙම වුනත්, දෙදෙනාම සිංහලයන් වුනත්, දෙන්නාම අර පොඩ්ඩක් අමාරු ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කරනවා. (ඒ අය ගැනයි මේ පෝස්ට් එකේ මම කතා කරන්නෙ)

මම ඊයෙත් ඕක දැක්කා ජයවර්ධනපුර ඉස්පිරිතාලෙදි. ඩොක්ටර්ස්ලා දෙන්නෙක් ලිෆ්ට් එක ඇතුලෙ කට්ටිය මීයට පිම්බා වගේ ඉද්දි 'ටිකක් අමාරු ඉංග්‍රීසියෙන්' කතා කරනවා. එක ඩොකෙක් අනිකාට වඩා පොඩ්ඩක් හිනා වෙවී, ඇඹරි ඇඹරි යටහත්පහත් බවක් පෙන්නුව නිසා හිතුනෙ එයා අනෙකාට වඩා ගොඩක් ජූනියර් හරි මොකක් හරි වෙන්න ඇති කියල. අනික මම දැක්කා මුලු ඉස්පිරිතාලෙ ඇතුලෙම සේවකයො, නර්ස්ලා, රෝගියො, රෝගීන් බලන්න ආපු අය හැමෝම ඩොක්ටර්ස්ලා ඉස්සරහ හෙණම බයෙන් ගෞරවයෙන් 'සර්' කිය කිය හැසිරෙන බව.

ඔය 'පොඩ්ඩක් අමාරු ඉංග්‍රීසි' කතා කරන එකත් වාහනයෙන්, නිවසෙ සයිස් එකෙන්, ඇති කරන බල්ලාගෙ වර්ගයෙන්, දරුවා ඉගෙනගන්න ඉස්කෝලෙන්, ටයි එකෙන්, ඇඳුමෙ කොලිටියෙන්, කතා කරද්දි කටහඬේ ටෝන් එකෙන්.. වගේ දේවලින් මේන්ටේන් කරන ස්ටේටස් එක පවත්වා ගැනීමේ තවත් එක අංගයක් කියලයි හිතෙන්නෙ..

කොටින්ම දැන් කාලයේ 'දැනුම' කියන දේ පාවිච්චි වෙන්නෙත් එය ලබා ගැනීම හරහා අත්පත් කරගත හැකි සමාජීය/සිවිල් බලය සහ ගෞරවය ලබා ගන්න. මම හිතන්නෙ නෑ ඉංජිනේරුවෙක් වෙන්න බලාගෙන, වෛද්‍යයවරයෙක් වෙන්න බලාගෙන හෝ යම් උපාධියක් ලබා ගන්න රෑ එළිවෙනකල් පාඩම් කරන සිසුන්ගෙන් බහුතරයක් ඒ 'දැනුම' ලබා ගන්න ආශාවෙන් පාඩම් කරනවාය කියල. ඒ අයගේ සිහිනය අර කිව්ව බලය පැතිරවීමේ ආශාව, ගෞරවය ලබා ගැනීමේ ආශාව, නැත්නම් තමාව පහත් කරනු ලැබූ බලය ඇත්තන් කෙරේ ඇති ඇරියස් එකක් වගේ හේතු..

ඉතින් ඉංග්‍රීසි 'දැනුමත්' ඔය බලය සහ ගෞරවය ලබා ගැනීමේම කොටසක්. ස්ටේටස් එකක් ලබාගෙන ඒක මේන්ටේන් කිරීමේ, සාමාන්‍යය යයි සම්මත පිරිසක් අතරේ විශේෂත්වයක් හදා ගැනීමේ ක්‍රමයක්.. සිංහලයො දෙන්නෙක් සිංහල භාෂාව ලේසිම ඔප්ෂන් එක විදියට තියෙද්දි අර කිව්ව 'ටිකක් අමාරු ඉංග්‍රීසියෙන්' කතා කරනවා නම්, ඒ සංවාදයේ අරමුණ අදහස් බෙදාගැනීමම විතරක් නෙමේ. ඉන් එහා ගිය දෙයකුත් එතන තියෙනවා.

ඊයේ දැක්ක දෙයක් බෙදා ගැනීම මඟින් වෛද්‍යය වෘතිය උදාහරණයකට අරන් කිව්වට මේක කොහෙටත් අදාල කතාවක්. කොටින්ම මම වැඩ කරපු කම්පැනියෙත් දිනපතාම අත්දැකපු දෙයක් මේක.. ඒ නිසා මීට පස්සෙ කවුරු හරි සිංහලයො දෙන්නෙක් 'පොඩ්ඩක් අමාරු ඉංග්‍රීසි' කතා කරනවා දැක්කාම, අනේ ඒ අය ඔබෙන් ඉල්ලන දේ දෙන්න කාරුණික වෙන්න. කුඩා කාලයෙ ඉඳල නොලැබුන දෙයක් තමයි ඔච්චර කට්ටක් කාලා 'තැනකට ඇවිත්' දැන් ඔබෙන් ඉල්ලන්නෙ. ඒක නොදී ඉන්න තරම් අකාරුණික වෙන්න එපා. පව්.
.
.
.
--- සංජය ශ්‍රීකාන්ත්

[මෙහිදී විවේචනය කොට ඇත්තේ ඉංග්‍රීසි භාෂාව අනෙක් අය පහත් කිරීමේ ආයුධයක් ලෙස භාවිතා කිරීම මිසක පුහුණු වීම උදෙසා ඉංග්‍රීසි කතා කිරීම නොවන බව කියවන ඔබට වැටහේ යයි සිතමි]